Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

"Κατάθλιψη…. Ένα σκοτεινό τούνελ που παλεύεις να βγεις…." ανώνυμο μήνυμα

Ένα ανώνυμο μήνυμα από αναγνώστρια που μας ζήτησε να δημοσιεύσουμε μία εξομολόγησή της. 
Φίλη μου, όλα είναι μέσα στο μυαλό μας. Κι όπου μπλοκάρουμε ζητάμε βοήθεια. Έτσι αντιλαμβάνομαι την πρωτοβουλία σου να μας γράψεις αυτές τις γραμμές, ίσως σε μια δύσκολη στιγμή σου.  Να ξέρεις πως εγώ είμαι εδώ για να σε ακούσω. Και πάντα μπορείς να απευθυνθείς και στην ψυχολόγο του ιστολογίου μας. 
Εύχομαι να βγεις από τον λαβύρινθο και να ευχαριστηθείς ότι σου δίνει η ζωή. Και τα καλά και τα άσχημα.


Κατάθλιψη…. Ένα σκοτεινό τούνελ που παλεύεις να βγεις….
Νιώθεις καλά και ξαφνικά… σαν να πνίγεσαι. Θέλεις να κλειστείς στον εαυτό σου, δεν θέλεις κανέναν. Ούτε καν το φως του ήλιου. Δεν θέλεις να ακούς, δεν θέλεις να ζεις… Ακόμη και αν δίπλα σου είναι άνθρωποι που αγαπάς που θα πέθαινες για αυτούς προκειμένω να είσαι καλά… εσύ θες απλώς να μην υπάρχεις. Θες να κάνεις κάτι να σταματήσεις όλο αυτό αλλά δεν έχεις την δύναμη. Δεν έχεις την δύναμη να πατήσεις στα πόδια σου. Πηγαίνεις στο παρελθόν, αναρωτιέσαι τι έχεις δώσει.. στον εαυτό σου… νιώθεις το τίποτα. Είναι εκεί στους εφιάλτες σου, το τίποτα και το όλα.
Προσπαθούν να σε ξεκουνήσουν, προσπαθούν να επιστρέψεις αλλά εσύ τα θεωρείς όλα λάθος. Το μόνο που θέλεις είναι να σε αφήσουν στην ησυχία σου, στην μοναξιά σου, στο σκοτάδι της ψυχής σου. Πονάς… πολύ… αιμορραγείς… Κάποιες φορές σηκώνεσαι και κοιτάς τον καθρέφτη. Ποια είμαι εγώ? Δεν με αναγνωρίζω… Να κάνω μια προσπάθεια, να ανοίξω το παράθυρο να μπει πάλι ο ήλιος, να μυρίσω το έξω. Θα προσπαθήσω υπόσχεσαι στον εαυτό σου. Είμαι δυνατή, θα προσπαθήσω. Αγωγή? Φαρμακευτική? Τι είναι αυτό? Όχι.. εγώ θέλω διαύγεια να έχω.. καθαρό μυαλό, καθαρός οργανισμός για να παλέψω. Γελάς, παίζεις, τρέχεις, κάνεις ξανά όνειρα μέχρι την επόμενη κρίση, μέχρι την επόμενη κλωτσιά που θα δώσεις η ίδια στον εαυτό σου….


Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

Η ιστορία της Ελενας Μπ.

Ειχα ηδη ενα αγορακι 2 χρονων οταν εμαθα οτι ημουν εγκυος στο δευτερο παιδακι μου.Εγκυμοσυνη τελεια,χωρις προβληματα,ολα καλα.Οταν δε μαθαμε οτι θα ειναι κοριτσακι,ξετρελαθηκαμε!Φτανει ο καιρος και γενναω με προγραμματισμενη καισαρικη.Ολα μια χαρα,το μωρακι μου υγιεστατο,παλευω με τον θηλασμο κ τα καταφερνω.5 μερες μετα επιστρεφουμε σπιτι.

Και τοτε αρχιζουν τα περιεργα...Κλαμματα συνεχεια,χωρις λογο.Αυπνια.Κοπωση.Και μετα ερχςται το κενο και η απογνωση.Κι αρχιζω να καταλαβαινω πια οτι κατι δεν παει καλα.Ευτυχως πολυ νωρις ζητησαμε την βοηθεια γιατρου,ομως φοβομουν τοσο να αρχισω θεραπεια...Και λυπομουν που παλι δεν θα τα καταφερνα να θηλασω.Ομως επρεπε να ειμαι εγω καλα για να στηριξω τα δυο μικρα μου.Ξεπερασα φοβους κ αγωνιες κι αρχισα.

Περασαν εβδομαδες για να νιωσω καλυτερα,μερες εφιαλτικες,μαυρο πεπλο και δυστυχια.Ομως σιγα σιγα με στηριξη του συζυγου μου κ των γονιων μου,ολα πηραν το δρομο τους.Μερα τη μερα.Ωσπου σημερα 5 μηνες μετα χαμογελαω ξανα,χαιρομαι τα παιδακια μου κ την ζωη.Κοριτσια,αν περνατε την ιδια φαση,μην βασανιζεστε αδικα.Ζητηστε βοηθεια για να συνεχισετε την ζωη σας με αισιοδοξια.Θελει τον χρονο του αλλα περναει.

Θυμαμαι την γιατρο μου πιυ μου εδωσε τεραστια δυναμη οταν μιυ ειπε "Σου υποσχομαι οτι σε λιγο καιρο θα χαμογελας κ θα χαιρεσαι το μωρο σου."Ετσι κι εγινε.Βεβαια,με σημαδεψε,ηταν η πιο δυνατη εμπειρια τγς ζωης μου,εφτασα στην τρελα κ γυρισα,αλλα τωρα λιγους μηνες μετα μπιρω να πω με σιγουρια οτι ειμαι χαρουμενη κ κυριως βλεπω το μελλον λαμπερο.
 

Με εκτιμηση
Ελενα Μπ.


Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2012

Μετανάστευση και ψυχική υγεία: οι επιπτώσεις της μετανάστευσης - Μέρος 2ο


Το ζήτημα της μετανάστευσης έχει γίνει αντικείμενο μελέτης πολλών επιστημών. Είναι ένα φαινόμενο πολύπλευρο και πολυφασικό, από το οποίο αναδύονται πλήθος προκλήσεων για όλους (μετανάστες και χώρες) και των οποίων η αντιμετώπιση είναι κρίσιμη. Η εγκατάλειψη της χώρας προέλευσης και η εγκατάσταση σε μια άλλη, καινούρια χώρα έχει βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις τόσο στο μετανάστη, όσο και στις χώρες που υποδέχονται τους μετανάστες.  

Μια από τις προκλήσεις έγκειται στην ίδια τη διαδικασία της μετανάστευσης: άνθρωποι από διαφορετικούς πολιτισμούς έρχονται αντιμέτωποι με συνεχείς αλλαγές του αρχικού αυθεντικού τους πολιτισμού, ως αποτέλεσμα της επαφής και της αλληλεπίδρασης με διαφορετικές πολιτισμικές ομάδες. Από τη διαπολιτισμική επαφή επηρεάζονται τόσο οι ίδιοι οι μετανάστες, όσο και η κυρίαρχη ομάδα. Αποκτούν και οι δύο καινούρια πολιτισμικά στοιχεία, αλλά και μπορεί και να χάσουν στοιχεία του δικού τους πολιτισμού. Στην καθημερινότητα των μεταναστών, αυτό καθρεφτίζεται με πολύ σημαντικές και αρκετά σκληρές αλλαγές, καθότι ο μετανάστης πρέπει να εγκαταλείψει αγαπημένα πρόσωπα, οικεία περιβάλλοντα και συγκεκριμένους τρόπους ζωής. Αφήνει πίσω συγγενείς, φίλους, παρέες, γνωστούς, συναδέλφους, αγαπημένα μέρη, αγαπημένες συνήθειες, το σπίτι του. Η νοσταλγία και η αμηχανία του πρώτου καιρού είναι τόσο φυσική, όσο και απαραίτητη. Υπάρχει σε όλες τις σημαντικές και μεγάλες αλλαγές της ζωής μας. 

Είναι ένα μεταβατικό στάδιο προσαρμογής από το παλιό στο καινούριο. Μέσα στο πλαίσιο της διαδικασίας «από το παλιό στο καινούριο» χρειάζεται χρόνος να ξεκαθαριστεί με πιο τρόπο θα συνεχίσω να έχω και τώρα στη ζωή μου στοιχεία από το παρελθόν μου. Και ένα από τα πιο σημαντικά αυτά στοιχεία είναι το κοινωνικό δίκτυο. Πώς θα συνεχίσουν να υπάρχουν στη ζωή μου οι άνθρωποι που είχα μέχρι τώρα; Σίγουρα όχι με τον ίδιο τρόπο, αλλά υπάρχουν λύσεις. Αντίστοιχη αμηχανία νοιώθουν και οι άνθρωποι που έμειναν πίσω. Δεν ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν αυτούς που έφυγαν, πότε να επικοινωνήσουν μαζί τους, νοιώθουν άβολα και δεν θέλουν να δυσκολέψουν.  Και στο σημείο αυτό μπορεί να χαθεί μια πολύτιμη επικοινωνία. Με την αμηχανία, ίσως και τη ντροπή που υπάρχει και από τις δύο πλευρές αποφεύγεται και τελικά χάνεται κάτι από τα πιο σημαντικά που έχουμε στη ζωή μας: η επαφή με τους ανθρώπους, η οποία σε τέτοιες σημαντικές αλλαγές είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη. Όμως, η επαφή με ανθρώπους «που άφησα» δεν πρέπει να αποκλείει το καινούριο κοινωνικό δίκτυο. Αυτό είναι και ένα από τα βασικά σημεία, από το οποίο εξαρτάται και η προσαρμογή των μεταναστών. Χρειάζεται να βρουν ένα τρόπο που το παλιό να μην αποκλείει το καινούριο, αλλά και το καινούριο να μην αποκλείει το παλιό.

Οι μετανάστες καλούνται να εξοικειωθούν με ένα νέο κλίμα, καινούρια γλώσσα, με νέες πολιτισμικές και πολιτικές στάσεις και νέους ρόλους. Ενσαρκώνουν την εμπειρία της μετανάστευσης και διαμορφώνονται μέσα από αυτή. Ανοίγουν καινούριους δρόμους και διαμορφώνουν μια κοινωνικό-πολιτισμική πραγματικότητα, όπου η αλληλεπίδραση και ο πλουραλισμός βιώνονται πριν συνειδητοποιηθούν και στην οποία καλούνται να συμμετάσχουν και να προσαρμοστούν. Οι επιπτώσεις λοιπόν της μετανάστευσης στον άνθρωπο που έχει μεταναστεύσει, εκτός από τις οικονομικές οι οποίες μπορούν να θεωρηθούν δεδομένες λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το βασικότερο κίνητρο μετανάστευσης είναι το οικονομικό, είναι και κοινωνικο-πολιτισμικές.


Τριανταφυλλιά Χαρίλα,
Ψυχολόγος - ψυχοθεραπεύτρια
MSc Εργασιακή Υγεία
Ειδίκευση στη Συστημική -οικογενειακή ψυχοθεραπεία

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India