Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010

Προστασία από τη βλαβερή ηλιακή ακτινοβολία

Γιατί πρέπει να προφυλασσόμαστε από τον ήλιο;

Ο ήλιος δίνει ζωή σε όλη τη φύση και ευεξία στους ανθρώπους. Έχει αναμφισβήτητες ευεργετικές επιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Η μείωση όμως του στρώματος του όζοντος στην ατμόσφαιρα έχει οδηγήσει τα τελευταία χρόνια σε σταδιακή αύξηση της υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας που φθάνει μέχρι τη γη και οι βλαβερές συνέπειές της έχουν άμεσο αντίκτυπο στην αύξηση των δερματικών καρκίνων.


Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

Με αφορμή το σεμινάριο ...

Με αφορμή την τελευταία ανάρτηση στα Δωρεάν Σεμινάρια , ήθελα να σχολιάσω λίγο τις στιγμές που περνούν κάποιες οικογένειες που αντιμετωπίζουν αυτήν την μαύρη αρρώστια τον καρκίνο, σε οποιαδήποτε μορφή που μπορεί να υπάρχει.

Όλοι μας έχουμε ακούσει, έχουμε παράδειγμα στον οικογενειακό μας περιβάλλον ή ακόμη και έχουμε αντιμετωπίσει προσωπικά τον καρκίνο. Η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Ο τρόπος αντιμετώπισης φαρμακευτικά είναι διαφορετική. Έχουμε ακούσει πολλά φάρμακα, πολλούς τρόπους αντιμετώπισης για την εξάληψή του. Τί γίνεται όμως με το ψυχολογικό κομμάτι; Πώς το αντιμετωπίζει ο ίδιος ο ασθενής; Πώς το αντιμετωπίζουν οι γύρω του από το οικογενειακό του περιβάλλον; Και πώς το αντιμετωπίζει ο γιατρός προς τον ασθενή και το οικογενειακό περιβάλλον;

Έχω δηλώσει κατ' επανάληψη ότι δεν είμαι ειδικός επιστήμονας, ούτε ψυχολόγος, ούτε γιατρός. Καταγράφω προσωπικές παρατηρήσεις και μόνο. Καθότι έχω αρκετά παραδείγματα, είτε σε φίλους είτε σε συγγενείς που έχουν δυστυχώς έρθει στην δυσάρεστη θέση να αντιμετωπίσουν αυτήν την μάστιγα! Έχω συμπεράνει ότι ο χαρακτήρας του ανθρώπου παίζει μεγάλο ρόλο! Στο κατά πόσο είναι ο κάθε ένας από εμάς θετικός στην ζωή, υπομονετικός και "παλεστής". Όμως και οι πιό αισιόδοξοι άνθρωποι που περίμενες να παλέψουν, σε εκπλήσουν αρνητικά.

Ό,τι κι αν πουν οι συγγνείς ή οι φίλοι στον άρρωστο δεν μπορούν να του απαλύνουν τον πόνο. Δεν μπορώ πραγματικά να αντιληφθώ το τί μπορεί να σκέφτεται κάποιος και να νοιώθει όταν βρήσκεται σε αυτήν την θέση. Και πώς μπορώ εγώ να του προσφέρω σιγουριά. Ίσως ένα άγγιγμα στο χέρι, ένα νεύμα ότι είμαι εδώ μαζί σου, ένα ποτήρι νερό, λίγη παρέα να είναι αρκετά; Και αρχίζω και αναρωτιέμαι μήπως εγώ δεν είμαι αρκετή; Μήπως θα μπορούσα να κάνω κάτι περισσότερο; Πώς θα μπορούσα να τον σώσω; Μπορώ να γίνω μικρός Θεός για λίγα λεπτά, ίσα ίσα να διώξω την αρρώστια από μέσα του; Νοιώθω τόσο αδύναμη, περισσότερο από εκείνον. Μήπως είναι εγωϊστικό; Ποιός πονάει πιό πολύ;

Και όλοι μας αναρωτιόμαστε αυτά που είπα παραπάνω. Αυτό το κάτι παραπάνω που ίσως δώσεις στον άλλον την πολυπόθητη ηρεμία, την ευκαιρία να ξαναεπιστρέψει στην φυσιολογική του ζωή, ή έστω να εξαλείψεις τον πόνο μια και για πάντα! Και αφού όλα αυτά έχουν περάσει από το μυαλό σου, καταλήγεις ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Απλά δέχεσαι την μοίρα. Απλά στέκεσαι εκεί και κάνεις ό,τι περνά από το χέρι σου για να έχει ο άνθρωπός σου έστω και μια ημέρα καλύτερη από την προηγούμενη. Και περνάνε από το μυαλό σου όλες οι όμορφες στιγμές που ζήσατε μαζί και συγχωρείς και ζητάς συγχώρεση για τις άσχημες. Ένα γιατί κρέμεται από πάνω αναπάντητο. Γιατί;

Εκείνος, που υποφέρει και φαίνεται στο βλέμμα του, δεν μπορεί να περιγράψει τί ακριβώς νοιώθει. Μόνο οι κινήσεις του, το βλέμμα του, η αύρα του γίνονται όλο και πιό χλιαρά. Προσπαθεί όμως. Αγωνίζεται. Χαίρεται σαν μικρό παιδί με το παραμικρό. Φωνάζει για ζωή. Φωνάζει ότι μας αγαπά και θέλει να μείνει μαζί μας. Αλλά ουσιαστικά θα είναι πάντα μαζί μας! Και εμείς θα είμαστε εδώ, για όσο μας επιτραπεί, να τον θυμόμαστε. Ξέρουμε, είμαστε σίγουροι, έτσι νοιώθουμε κάπου βαθειά μέσα μας ότι είναι κάπου καλύτερα, χωρίς πόνο, χωρίς θλιψη!

Και για να μην σας αφήσω να αναρωτιέστε, η πολυαγαπημένη μας γιαγιά έχασε την μάχη με τον καρκίνο το περασμένο Χειμώνα. Οι γιατροί που την ανέλαβαν, δεν ήταν μόνο γιατροί! Ήταν και άνθρωποι! Θα ήθελα όμως να υπήρχε ένας άνθρωπος κοντά μας, να μας συμβουλεύσει πιό εμπειριστατομένα για την ψυχολογία σε τέτοιες στιγμές που υπάρχει μονόδρομος. Υπήρχαν στιγμές πολύ άσχημες, και παρόλο που εγώ προσωπικά δεν ήμουν στο ίδιο σπίτι, δεν μπορώ να φανταστώ ούτε να διανοηθώ το τί τράβαγε η θεία μου που ήταν στο ίδιο σπίτι και την φρόντιζε.

Το σεμινάριο λοιπόν αυτό το θεωρώ πολύ ενδιαφέρον ! Όσοι μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή !

ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ σε τρόπους στήριξης και δεξιότητες επικοινωνίας με άτομα που πάσχουν από καρκίνο

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ

Το πρόγραμμα εκπαίδευσης εθελοντών οργανώνεται από το Σύλλογο Κ.Ε.Φ.Ι. (Καρκινοπαθών Εθελοντών Φίλων Ιατρών) με την εθελοντική υποστήριξη του Gestalt Foundation, Κέντρο Ψυχοθεραπείας & Εκπαίδευσης.
Το πρόγραμμα παρέχεται δωρεάν και απευθύνεται σε άτομα που επιθυμούν να προσφέρουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους στο κοινωνικό σύνολο καθώς και σε επαγγελματίες υγείας που επιθυμούν να διερευνήσουν και να εκπαιδευτούν σε τρόπους στήριξης και δεξιότητες επικοινωνίας με άτομα που πάσχουν από καρκίνο καθώς και με το άμεσο περιβάλλον τους.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:

Εκπαίδευση στις βασικές αρχές του εθελοντισμού και της ψυχοθεραπείας Gestalt.
Διερεύνηση των προσωπικών κίνητρων, ορίων και θεμάτων σε σχέση με την ασθένεια και τις απώλειες γενικότερα.
Εκπαίδευση στις δεξιότητες προσέγγισης και επικοινωνίας με πάσχοντες από καρκίνο μέσα από την ψυχοθεραπευτική προσέγγιση Gestalt.


διαβάστε περισσότερα για τις προϋποθέσεις συμμετοχής ...
ΔΩΡΕΑΝ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ

Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

Νοικοκυρά ...σε απόγνωση!

Όπως λέει και ο τίτλος, κάπως έτσι αισθάνθηκα σήμερα... νοικοκυρά σε απόγνωση! Αλλά δεν ξεκίνησε σήμερα όλο το κακό, αλλά από εχθές!

Βγαίνοντας να μαζέψω μερικά ρούχα που είχα απλώσει τσουπ βλέπω ένα τετράποδο με ουρίτσα γκρι πραγματάκι να με προσπερνά. Και ναι ήταν ποντικάκι!! Ήταν χαριτωμένο το άτιμο δεν μπορώ να πω, αλλά τί να το κάνω; Έκλεισα αμέσως όλες τις πόρτες, τα παράθυρα, τα κλείδωσα κι όλας μη σας πω και όλο και κοίταγα "έφυγε δεν έφυγε;". Αλλά το άτιμο έκοβε βόλτες στο μπαλκόνι μου! Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι υποτείθεται ότι έχει γίνει απολύμανση στην πολυκατικοία!!!

Και το ξεπερνάμε αυτό το σοκ. Το βράδυ μετά από επιστροφή μας από βόλτα, χαλαρώνουμε στο καναπέ και βλέπουμε τηλεόραση. Ο άντρας μου σαν να είδα μία σκιά στο πάτωμα να κινείτε. Δεν δώσαμε σημασία. Μετά από λίγο βλέπω κάτι μαύρο να κινείτε κάτω από τα πόδια μου και να πηγαίνει κάτω από το καναπέ! Ε δεν χρειάστηκε τίποτα άλλο, ήταν αρκετό για να αναστατωθούμε! Τραβήξαμε καναπέδες, τραπέζια, σύνθετο, τηλεόραση, εγώ με την σκούπα στο χέρι, αλλά τίποτα δεν βρήκαμε. Με αυτά και με αυτά κοιμηθήκαμε στις 00.30 αλλά εγώ με το ένα μάτι ανοιχτό. Κάποια στιγμή που έπρεπε να φτιάξω γάλα στον μικρό, άνοιξα όλα τα φώτα στην διαδρομή μου!!

Σήμερα λοιπόν με έπιασε αμόκ! Ξανατράβηξα τους καναπέδες, τα τραπέζια, το σύνθετο, την τηλεόραση και ξανασκούπησα! Τίποτα δεν βρήκα πάλι. Αλλά μιας και θα φύγουμε με τα παιδιά θα αφήσουμε φαρμακάκι για τους επισκέπτες μας για να μην μας ξαναέρθουν!!

Και εκεί που προσπαθούσα να ξανασυναρμολογήσω τον καναπέ μιας και είναι γωνία και ενώνει σε 2 σημεία τα 3 κομμάτια μεταξύ τους, και να βάλω τα μαξιλάρια, και να στρώσω το ριχτάρι, να έχω τα ζουζούνια μου να ανεβαίνουν στα μαξιλάρια τα μεγάλα του καναπέ και να χοροπηδάνε, να πέρνουν τα ριχτάρια και να σέρνονται, να κυλιούντε στους άστρωτους και χωρίς μαξιλάρια καναπέδες και συν όλα τα παιχνίδια τους από εδώ και από εκεί! Μία έστρωνα δέκα μάζευα! Και εκεί που ήθελα λίγο νερό για να δροσιστώ πέφτει το μάτι μου σε ένα μαγνητάκι που έχω στο ψυγείο μου να λέει το εξής ...

"το να καθαρίζεις το σπίτι όταν τα παιδιά είναι μικρά, είναι σαν να φτυαρίζεις το χιόνι ενώ χιονίζει"

Πόσο μα πόσο δίκιο είχε αυτός που το έγραψε!!

Χρόνια Πολλά στην Mamma El!

Σήμερα κλείνει χρόνο ένα από τα αγαπημένα μου μπλοκ το οποίο ανήκει στην αγαπημένη μου φίλη Mamma El! Έχει περάσει ένας δημιουργικός χρόνος γεμάτος αναρτήσεις, ενδιαφέροντες σκέψεις και πολύτιμο υλικό για γονείς και παιδιά! Έχεις κάνει πολύ καλή δουλειά που σου κόστισε χρόνο προσωπικό! Άξιζε όμως και σου έχω ένα δωράκι για τον έναν αυτόν χρόνο που μας χαρίζεις τροφή για σκέψη!


Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

Σκέψεις ...παραλήρημα!

Τις τελευταίες ημέρες δεν έχω έμπνευση, δεν έχω διάθεση, θέλω να κοιμάμαι, να βλέπω ταινίες, να σερφάρω και να τρώω παγωτό! Εάν συνεχίσω έτσι θα καταλήξω να κοιμάμαι συνέχεια σαν βόδι, τα μάτια μου θα γίνουν τετράγωνα από την τηλεόραση και τον υπολογιστή, και θα γίνω και τετράπαχη που ειδικά αυτό το διάστημα του Καλοκαιριού δεν το θέλω!!

Τί κάνω για να μην πάθω όλα τα παραπάνω; Όση ζέστη κι αν κάνει πέρνω τα παιδιά και πάμε στις κούνιες. Πέρνουμε μαζί μας όλον τον εξοπλισμό και βουρ! Τηλεόραση βλέπω το βράδυ όταν τα παιδιά θα είναι για ύπνο και το μεσημέρι λίγο. Στο διαδίκτυο ...ε αυτό το παλεύουμε να το μειώσουμε λίγο. Όσο για το παγωτό ...α δεν ξέρω εδώ είναι τα δύσκολα! Μπορώ να κόψω πολλά και πολλά αλλά όπως έχει πει και μία φίλη "τον πόνο τον αντέχω την πείνα ποτέ!". Γι΄αυτό και εγώ συμφωνώ μαζί της και ακολουθώ!

Γιατί στην εποχή που ήμαστε τώρα μας έκοψαν τις πολλές πολλές εξόδους, λες και εμείς με δυο παιδιά είχαμε πολλές εξόδους. Οι διακοπές περιορισμένες, μιας και φέτος θα πάμε στην πεθερά μου, φιλοξενία λοιπόν! Και καταλήγω ...το φαγητό, το σεξ και την τρέλλα δεν πρόκειτε να μας την κόψουν ποτέ! Ό,τι κι αν κάνουν!

Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2010

Ετοιμασίες για διακοπές!

Και ξεκινάμε ...

Βήμα 1ο ... πότε θα πάμε διακοπές;

Βήμα 2ο ... πού θα πάμε διακοπές; θάλασσα ή βουνό; νησί ή παραθαλάσσια περιοχή;

Βήμα 3ο ... ενοικιαζόμενα δωμάτια - ξενοδοχείο - ξενώνας - φιλοξενία - camping;

Βήμα 4ο ... λίστα με το τί θα πάρουμε μαζί; (τα παιδιά μαζί ή στη γιαγιά & παππού;)

Και καταλήγουμε ...

Λόγω οικονομικών στενοτήτων, θα πάμε στο Πόρτο Χέλι στην πεθερά μου, αααα όλα κι όλα η πεθερούλα μου είναι μάλαμα!! Παραθαλάσσιο μέρος, τέλεια! Οπότε γλυτώνουμε το Βήμα 3 ως προς το να ψάχνουμε για δωμάτιο και άλλα έξοδα. Φιλοξενία λοιπόν!

Και πάμε στο τελευταίο Βήμα ...η λίστα!! Μαζί και τα παιδιά!!

Παλιό συνήθειο για να μην ξεχάσω τίποτα, ένα μπλοκάκι και ένα μολυβάκι. Και να ξεχάσω ας είναι κάτι μη αναγκαίο! Πέρνω ένα μπλοκάκι κι αρχίζω και γράφω... πάει η μία σελίδα... πάει και η δεύτερη... μα καλά τί στο καλό θα πάρουμε μαζί; Φορτηγάκι θα θέλουμε στο τέλος! Πάμε από την αρχή! Τί πρέπει να πάρω από το σπίτι και τί μπορώ να πάρω από εκεί που θα πάμε; Ορίστε, με μερικές τελευταίες αναθεωρήσεις η λίστα περιορίστικε... και ειδού!!

Παρκοκρέβατο Γιώργου, καθότι δεν μπορούμε να κοιμηθούμε όπου κι όπου, εάν δεν έχουμε το δικό μας κρεβάτι! Μπιμπερό βεβαίως βεβαίως. Πάνες μερικές, ίσα ίσα για το ταξίδι, οι υπόλοιπες θα τις προμηθευτούμε από ΣούπερΜάρκετ που έχει εκεί και σίγουρα έχει τις ίδιες! Ρούχα σαφώς των παιδιών και δικά μου. Καρότσι, καθότι ο Γιώργης είναι μικρούλης για μεγάλες αποστάσεις με τα πόδια και η μέση της μαμάς δεν βαστάει για πολλά πολλά βάρη και για πολύ ώρα. Κρέμες παιδιών και δικές μου, σώματος και προσώπου! Και φυσικά το αντιηλιακό μας το οποίο θα το προμηθευτούμε από εκεί. Παιχνίδια & βιβλία! Το λαπιτόπι με τα καλώδιά του. Τα βιβλιάρια υγείας των παιδιών. Ξέχασα κάτι...; Μπορεί να φαίνονται λίγα, αλλά πιστέψτε με δεν είναι! Μόνο με το παρκοκρέβατο και το καρότσι το αυτοκίνητο φούλαρε πίσω στο πορτ-μπαγκάζ! Στο πίσω κάθισμα τα δύο παιδικά καθισματάκια (γιατί πουθενά και ποτέ και για κανέναν λόγο δεν μπαίνουν τα παιδιά χωρίς αυτά στο αυτοκίνητο) πιάνουν το περισσότερο χώρο, αλλά ενδιάμεσα χωράει μία βαλίτσα, καθώς και στα κατωπόδαρά τους. Άλλη μία μικρή μπορώ να έχω μπροστά μου στα πόδια. Οπότε είματε κομπλέ!!

Και αισίως φεύγουμε προς το τέλος της εβδομάδας που θα μπει! Θα κάτσουμε όσο μπορούμε παραπάνω. Άλλες χρονιές δεν θα φανταζόμουν να πάω κάπου διακοπές με τα παιδιά και τα δύο! Αλλά είναι οι καλυτερότερες στιγμές μας σαν οικογένεια, χωρίς να μειώνω και τις υπόλοιπες. Μπορεί να φαντάζει δύσκολο, ακατόρθωτο ίσως, αλλά δεν είναι. Άσχετα εάν πας φιλοξενούμενος ή όχι υπάρχουν τόσες περιοχές στην Ελλάδα που αποκλείεται να μην βρεις αυτή που θα ταιριάξει με τις ανάγκες της οικογένειάς σου. Όσο μικρά κι αν είναι τα παιδιά, από βρέφη ακόμη, πάντα υπάρχουν λύσεις! Όλα τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες! Κάνεις ό,τι κάνεις και στο σπίτι σου, με την διαφορά ότι μπορείς να αποφύγεις το πλύσιμο των πιάτων, των ρούχων παρά ελάχιστα, αλλαγή παραστάσεων, περισσότερη ελευθερία κινήσεων ως προς την κίνηση στην πόλη και κοντυνότερες αποστάσεις προς παραλία.

Όσο για τα παιδιά; Αφήστε τα να εξερευνούν τον καινούριο χώρο όπου βρέθηκαν! Μέσα στο σπίτι που είναι τις περισσότερες ώρες στην πόλη, εκεί τους φαίνεται Παράδεισος! Τί κι αν γίνουν μέσα στις λάσπες; Τί κι αν κυκλοφορούν μόνο με το βρακάκι; Ή που είναι συνέχεια μέσα στα νερά; Τί κι αν λίγο τα καλομάθουμε περισσότερο κατά την διάρκεια των διακοπών; Σάμπως κι εμείς σαν παιδιά δεν κάναμε το ίδιο; Και το χαιρόμασταν; Και το επιθυμούσαμε κάθε μα κάθε Καλοκαίρι;

Μην ξεχνάτε ότι έχουμε υπάρξει κι εμείς παιδιά!!

Καλό Καλοκαίρι λοιπόν! Να περάσετε όσο το δυνατόν πιό όμορφα και ξένοιαστα χωρίς άγχος! Ξεχάστε για λίγο τα ρολόγια! Κλείστε τα κινητά και τους υπολογιστές! Ας απολαύσουμε την φύση που τόσο πολύ μας λείπει στην πόλη!

Και στο τέλος πάλι εδώ θα ήμαστε...

Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010

Η σύγχρονη «επιδημία» της κατάθλιψης

Tι σημαίνει ευημερία; Τι σημαίνει «είμαι καλά»; Κάθε άλλο παρά αυτονόητες είναι αυτές οι έννοιες. Πασχίζουμε όλοι, ο καθένας με τον τρόπο του, να κατακτήσουμε την ευημερία, με την αβεβαιότητα και το άδηλο μέλλον που καραδοκεί. 

Ζούμε σε καιρούς όπου η ψυχή πάσχει περισσότερο από ποτέ. Η κατάθλιψη αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα υγείας στον σύγχρονο δυτικό κόσμο. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, λόγω της υψηλής συχνότητας εμφάνισής της προβλέπεται πως το 2020 θα είναι παγκοσμίως η δεύτερη νόσος που οδηγεί σε απώλεια ζωής, αναπηρία και κοινωνική δυσλειτουργία. 

Ημερολόγιο ...3η ενότητα και τελευταία.

Ομολογώ ότι η Πρωτοχρονιά του 2008 ήταν από τις χειρότερες, αλλά δεν περίμενα ότι η συνέχεια θα ήταν δυσκολότερη. Φτάσαμε Πάσχα και είδη έχω αρχίσει και χάνω τον εαυτό μου ...ή μήπως τον έχω χάσει ήδη; Οι ημέρες περνάνε χωρίς να μου κάνουν εντύπωση. Το 24ωρο της ημέρας δεν φαντάζει δημιουργικό.

Έχω αρχίσει και επαναστατώ χωρίς λόγο και αιτία γνωστή ως αντίδραση προς κάτι. Χώνομαι στο μπάνιο μόνο και μόνο για να ακούω το νερό να κυλάει πάνω από το κεφάλι μου. Να βουλώνουν τα αυτιά μου και να μην ακούω τίποτα, πέρα από το νερό, τους χτύπους της καρδιάς μου και την αναπνοή μου. Πόση ώρα κάθομαι εκεί; Όμως έχουν ερχίσει τα χέρια μου και δεν πιάνουν. Δεν μπορώ να τα κρατήσω σταθερά. Τρέμουν. Η καρδιά ακολουθεί το τρέμουλο των χεριών και χτυπάει πολύ γρήγορα και πολύ δυνατά λες και θέλει να πεταχτεί έξω από το στήθος μου.

Έχω αρχίσει και κάνω σκέψεις άσχημες, μαύρες που μου προκαλούν θλίψη. Όλο και πιό πολύ σκέφτομαι τον θάνατο. Όχι μόνο τον δικό μου, αλλά και των παιδιών μου ή του άντρα μου. Και τί θα κάνω εάν συμβεί; Ξαφνικά θέλω να αφήσω τα παιδιά στον πατέρα τους και να πάω για μια βόλτα, αλλά θα καταλήξω να βρεθώ κάπου αλλού και δεν θα ξαναγυρίσω.

ΣΤΟΠ! ΩΣ ΕΔΩ!

Ένα γερό χαστούκι ξαφνικά μου ήρθε από το πουθενά και αναρωτιέμαι γιατί τα σκέφτομαι όλα αυτά αφού είμαστε όλοι καλά στην υγεία μας. Το σπιτάκι μας το έχουμε. Δεν πινάμε. Δεν κρυώνουμε. Δεν μας λείπει κάτι. Έχουμε αγάπη ο ένας για τον άλλον. Τί μου συμβαίνει επιτέλους; Θα μου πει κάποιος; Αλλά ποιος να μου πει αφού κανείς δεν έχει παρατηρήσει τίποτα. Κανείς δεν με έχει ρωτήσει, και να με έχει ρωτήσει εγώ είχα απαντήσει "όλα καλά, εσείς;".

Σκέφτομαι ότι πρέπει να αρχίσω να ασχολούμαι με κάτι. Όχι διάβασμα γιατί μου προκαλεί απίστευτο πονοκέφαλο και δεν ακολουθώ το ειρμό του συγγραφέα. Δοκίμασα τα παζλ με πολλά κομμάτια αλλά σύντομα παρετήθηκα από αυτό καθότι τα ζουζούνια μου δεν άφηναν κομμάτι για κομμάτι. Τί κι αν ξεκινήσω και επανέλθω στην παλιά μου δουλειά, την γραφιστική, αλλά αυτή τη φορά από το σπίτι. Αφεντικό του εαυτού μου. Έτσι θα μου μένει και κάτι, ένα χαρτζηλίκι ίσως. Ετοίμασα τις κάρτες λοιπόν, ξεσκόνισα τα προγράμματά μου, τις βιβλιοθήκες μου και έτοιμη!

Να όμως που δεν μου μένει χρόνος. Θέλει πολύ τραίξιμο τελικά και πολλές ώρες απασχόλησεις στο σπίτι. Και τα παιδιά δεν με αφήνουν. Κάτι άλλο πρέπει να βρω. Αρχίζει πάλι το άγχος και η ανυσηχία. Ο προβληματισμός και η απογοήτευση. Άντε πάλι από την αρχή!

Κι όμως, εκεί που λες δεν υπάρχει φως κάτι έρχεται ξαφνικά σαν μικρή ηλιαχτίδα και μεγαλώνει και μεγαλώνει και σε πλυμμηρίζει φως! Η δικιά μου ηλιαχτίδα στάθηκε ένα φόρουμ. Βρήκα τυχαία πληροφορίες στην αρχή για παιδικές συνταγές. Κατόπιν μου κίνησαν το ενδιαφέρον κι άλλα θέματά του. Μέχρι που έπεσα πάνω σε ένα θέμα σχετικά με την κατάθλιψη. Έγραφε μέσα όλα όσα έβλεπα σε εμένα. Από εκεί και πέρα έξαχνα μέρα νύχτα στο διαδίκτυο πληροφορίες σχετικά με την επιλόχεια κατάθλιψη. Σε ιστοσελίδες, σε φόρουμ, σε σελίδες ψυχολογικής υποστήριξης κλπ. Μέχρι που κατάλαβα. Κατάλαβα τί μου γινόταν. Κατάλαβα τί περνούσα. Και ναι, το πρώτο βήμα έγινε!

Αρχικά μίλησα με την παιδίατρο των παιδιών μου η οποία είναι και οικογενειακή φίλη αλλά και παιδίατρος δικιά μου όταν ήμουν κι εγώ σαν τα ζουζούνια μου. Μου σύστησε έναν ψυχολόγο και με διαβεβαίωσε ότι δεν είναι τίποτα, ότι θα το ξεπεράσουμε. Προσέχτε "θα το ξεπεράΣΟΥΜΕ", πληθυντικός. Με έκανε αμέσως και ένοιωσα θαυμάσια. Έβλεπα πλέον το πολυπόθητο φως! Κατόπιν μίλησα στον άντρα μου. Από την στιγμή που ήξερα τί μου συνέβαινε, ήξερα και πώς να του το εξηγήσω. Από την πρώτη στιγμή μου στάθηκε. Με βοήθησε σε απίστευτο βαθμό. Αμέσως με προέτρεψε να συνταντίσουμε αυτόν τον ψυχολόγο. Όχι ότι πίστευε τόσο στην βοήθειά του αλλά περισσότερο για να κάνει εμένα να νοιώσω καλύτερα. Πίστευε ότι η βοήθεια η περισσότερη θα γίνει από εμένα και από εκείνον. Και όντως έτσι ήταν.

Βέβαια στον ψυχολόγο πήγα. Κάναμε μία συνεδρία. Και εκεί που έλεγα ότι δεν θα έβγαζα ούτε μία λέξη, άνοιξε το στόμα μου και σαν χείμαρος ξεπετάχτηκαν οι λέξεις, λες και δεν είχα μιλήσει για πολύ μα πολύ καιρό! Βγαίνοντας από εκεί ένοιωθα άλλος άνθρωπος. Ένοιωθα ελαφρύτερη! Ένοιωθα ελεύθερη! Θα μου πείτε πώς με μία συνεδρία ένοιωσες έτσι; Τί να σας πω; Δεν είμαι ψυχολόγος, αλλά αυτή η κατάθεσή μου. Εννοείτε πώς κλείσαμε ραντεβού καινούριο και μάλιστα μου πρότεινε για φάρμακα, αλλά αμέσως εγώ αρνήθηκα. Είχα διαβάσει για φυσικά στοιχεία που μπορούν να βοηθήσουν και ήθελα να τα δοκιμάσω.

Από εκεί και πέρα, άρχισα ουσιαστικά να ξαναΖΩ! Να ζω την κάθε σιτγμή με τα παιδιά μου, με τον άντρα μου και προπαντώς με εμένα! Όχι ότι έγινε από την μια στιγμή στην άλλη, πέρασαν αρκετοί μήνες. Το Καλοκαίρι του 2009 το έβγαλα τρώγοντας μόνο παγωτό σχεδόν. Με το ζόρι μπόρεσα και ξεκίνησα την διατροφή που ήθελα να ακολουθήσω ως πιό υγιεινή. Σε κάθε ευκαιρία φεύγαμε με τον άντρα μου για βόλτα. Μιλούσαμε για όλα. Συζητούσαμε. Χαζολογούσαμε. Καταφέραμε να πάμε και για τον Μήνα του Μέλιτος, ολίγον αργά αλλά τα καταφέραμε. Και περάσαμε τέλεια!

Εάν με ρωτήσετε τί αποκόμησα ίσως από όλη αυτήν την περιπέτεια, θα σας πω ότι κατάφερα να κάνω μια εσωτερική αναζήτηση, να μάθω περισσότερο την Κάλλη, και να την κάνω καλύτερη από όσο ήταν. Να μην την ξαναφήσω μόνη, να την ωθώ να εξελίσεται όλο και πιό πολύ. Η καθημερινότητα έγινε πιό βατή. Πλέον ό,τι είναι να έρθει θα έρθει ό,τι κι αν κάνουμε, αλλά το θέμα είναι πώς θα το αντιμετωπίσουμε με τις πράξεις μας. Εάν δεν είμαστε καλά με εμάς, δεν είμαστε με κανέναν!

Γι΄αυτό νοιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη σε όλους όσους με βοήθησαν τότε και εξακολουθούν και είναι κοντά μου! Τους γονείς μου, τον άντρα μου, τα παιδιά μου, τις φίλες που απέκτησα! Πάνω από όλα τον ίδιο μου τον εαυτό, γιατί έχει τελικά πολλές δυνάμεις και αντοχές και του αξίζει ένα μεγάλο συγγνώμη για την ταλαιπωρία που τον επέβαλα.

Εύχομαι κάθε γυναίκα να βρει την δύναμη να μιλήσει για ο,τιδήποτε είναι αυτό που την κάνει να εγκλωβίζεται με οποιοδήποτε τρόπο και οποιοδήποτε κόστος.

Σάββατο, 10 Ιουλίου 2010

Καλώς ήλθατε στο Διεθνές Φεστιβάλ Πορτοχελίου


Ο Έλληνας Πιανίστας και παιδαγωγός Γιώργος Μάνεσης, ως εμπνευστής και διοργανωτής του Διεθνούς Φεστιβάλ Πορτοχελίου τα τελευταία 20 χρόνια,επιχειρεί να προσφέρει στο κοινό μια καλλιτεχνική εμπειρία υψηλού επιπέδου. Παράλληλα, ο τρόπος ζωής στο κτήμα που φιλοξενούνται οι καλλιτέχνες, αποτελεί μια σπάνια ευκαιρία καλλιτεχνικής δημιουργίας που εμπνέεται από την αλληλεπίδραση με το όμορφο φυσικό περιβάλλον καθώς και την ποιότητα των υπόλοιπων συμμετεχόντων.

http://www.phifestival.com/



Προσωπικά για εμένα είναι ένας προορισμός ηρεμίας, δημιουργίας, έκφρασης, γνώσης, με την θάλασσα στα πόδια. Μόλις 3 ώρες μακρυά από την Αθήνα. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στην ιστοσελίδα, καθώς το ιστορικό, το φετεινό πρόγραμμα και τους καλλιτέχνες. Πλούσιο σε διαλέξεις, βραδυές ποίησης, ρεσιτάλ, θέατρο, λογοτεχνία, φωτογραφία, παιδαγωγική και πολλά πολλά άλλα!

Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Κληρονομική η Κατάθλιψη;

Κληρονομικά αίτια

Η κατάθλιψη μπορεί να είναι μια κληρονομική πάθηση. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι οι συγγενείς ενός ασθενούς με σοβαρής μορφής κατάθλιψη (π.χ. γονείς, αδελφοί και αδελφές - ειδικότερα δίδυμοι, γιοι και κόρες) διατρέχουν κίνδυνο να αναπτύξουν μια συναισθηματική διαταραχή σε ποσοστό 10-15%, σε σύγκριση με κίνδυνο 1-2% για τον γενικό πληθυσμό.

Πηγή:
http://www.protonpharma.gr/katatlipsi.html


Να και κάτι που δεν ήξερα .... ότι μπορεί η κατάθλιψη να έχει και κληρονομικότητα!!
Αλλά ας μην βιαζόμαστε να βγάζουμε συμπεράσματα θα έλεγα.
Προσωπικά σε κάτι τέτοιες έρευνες είμαι λίγο έως πολύ συγκρατημένη.
Τίποτα δεν είναι στάνταρ, αλλά καλό είναι να πέρνουμε μια ιδέα για το τί λέγεται και πιστεύεται। Τα γονίδια είναι σίγουρα φορείς πολλών στοιχείων της προσωπικότητας και όχι μόνο, των γονιών μας και άλλων πιό πριν συγγενών μας, αλλά στην εξέλιξη του είδους θέλω να πιστεύω ότι καλυτερεύει, αναπτύσεται, πάει σε άλλο επίπεδο, ανώτερο!

Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

Μερικά πράγματα που μου αλλάζουν την ημέρα ...προς το καλυτερότερο πάντα!!


  • Ξυπνόντας να μου κάνει αγκαλιά η κόρη μου και να με φιλάει, λέγοντάς μου "μαμά θέλω γάλα"!
  • Όταν ετοιμάζομαι για έξοδο με τον σύζυγο να μου λέει η κόρη μου "ααααα μαμά είσαι πολύ όμορφη, πολύ ωραίο αυτό που φοράς!!!"
  •  Το "πονηρό" πρωϊνό, όταν βεβαίως βεβαίως κοιμούνται ακόμη τα παιδιά...
  • Όταν χοροπηδάμε όλοι πάνω στο κρεβάτι, μετά σειρά έχει γύρω-γύρω-όλοι στο τραπέζι του σαλονιού και τέλος ξαπλώνουμε όλοι στο πάτωμα!
  •  Κάτι καινούριο που ανακαλύπτουν τα ζουζούνια μου και το επεξεργάζονται λες και είναι το πιό σπουδαίο πράγμα στον κόσμο!!
  • Όταν μου κάνουν εκπληξούλες χωρίς λόγο ή αιτία γιορτής, πάντα και παντού!
...γιατί η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται...

Αγάπη είναι...



  • Ο Ύμνος της Αγάπης: Προς Κορινθίους Α', κεφ.13, Απόστολος Παύλος.
  • Αγάπα για να ζήσεις, ζήσε για ν' αγαπάς (Διονύσιος Σολωμός, Ελεύθεροι Πολιορκημένοι)
  • Αγάπη είναι αυτό που σου προκαλεί απέραντη και αληθινή ευτυχία σε κάθε στιγμή της ζωής σου...Αυτό πού σε κάνει να πιστεύεις ότι ο κόσμος σου ανήκει!'
  • Aγάπη είναι να βλέπεις στα μάτια κάποιου ολόκληρο τον κόσμο. ~ Ανώνυμος
  • Αγάπη είναι να είσαι πρόθυμος να θυσιάσεις ακόμα και τον εαυτό σου για αυτόν που αγαπάς. Αγάπη είναι να μπορείς να κατανοείς και να σέβεσαι τον άλλο και τις αποφάσεις του. Αγάπη είναι να βλέπεις κάποιον που είναι λάθος και εσύ να του δείξεις τον σωστό δρόμο.... Αγάπη είναι να αγαπάς κάποιον και να θες το καλό του και μόνο. Όταν δεν μπορείς να τον έχεις κι όμως γνωρίζεις πως ο άλλος είναι καλά κι ευτυχισμένος και να είσαι και εσύ μαζί του γιατί θες το καλό του και δεν βάζεις τον εγωισμό σου πάνω απ' όλα....
  • Αγάπη είναι να κάθεσαι σε ένα παγκάκι με τον συνάνθρωπό σου μετά από χρόνια και να κουβεντιάζεις ήρεμα. Η αγάπη απαιτεί μηδενική δύναμη, μηδενική εξουσία, όπου υπάρχει εξουσία δεν υπάρχει αγάπη. Το ένα είναι σκιά του άλλου, άλλωστε. ~ Ανώνυμος
  • Αγάπη είναι, πάνω απ’όλα να χαρίζεις τον εαυτό σου. Jean Anouilh
  • Αν μια αγάπη διαρκεί, είναι γιατί κάτι μένει ακόμη μέσα μας ανικανοποίητο. ~ Σαπφώ
  • Αυτό που οι περισσότεροι ονομάζουν αγάπη, δεν είναι παρά αυτό που νιώθουν οι ερωτευμένοι. Δεν είναι κάτι που διάλεξαν ή κανόνισαν να τους συμβεί, όμως ήρθε, και φυσικά ήταν καλοδεχούμενο. Όμως όπως ήρθε, είναι σίγουρο ότι αργά ή γρήγορα, απότομα ή μη, θα εξασθενίσει, θα φθαρεί και θα χαθεί. Η πραγματική αγάπη όμως είναι αυτό που συμβαίνει ανάμεσα σε φίλους. Επειδή η θυσία για τον φίλο δεν γίνεται τυχαία, επειδή δεν είναι αποτέλεσμα ψυχοσωματικών διεργασιών αλλά αποτέλεσμα ελεύθερης θέλησης και αυταπάρνησης, είναι πανίσχυρη και άφθαρτη στο χρόνο. Ό,τι είναι αληθινό κρατάει για πάντα. Και το μόνο αληθινό που υπάρχει σ' αυτόν τον κόσμο και δεν είναι απ' αυτόν τον κόσμο είναι η αγάπη. ~ Ανώνυμος
  • Δεν θέλω να ζήσω, θέλω ν’αγαπήσω πρώτα και να ζήσω παρεμπιπτόντως. Zelda Fitzgerald
  • Δεν μπορεί οποιοσδήποτε να αποκτήσει τη τέλεια αγάπη, παρά μόνο εκείνος που απέβαλε τον παλιό εαυτό του - Μέγας Βασίλειος
  • Είναι ανώφελο να μιλάς γι’ αγάπη, γιατί η αγάπη έχει τη δική της γλώσσα και μιλάει από μόνη της. Πάολο Κοέλο
  • Είναι σαν τη φωτιά η αγάπη...Όμορφη όταν την κοιτάς από μακριά, ζεστή όταν την πλησιάζεις.. από τσουχτερή έως θανατηφόρα όταν την αγγίζεις και θέλεις να μπεις μέσα της, για να τη ζήσεις στο έπακρο.. Βανέσσα
  • Εκείνο που με συνδέει μ’ έναν τόπο δεν είναι το καλοκαίρι, είναι ο χειμώνας, και με τους ανθρώπους, οι λύπες της αγάπης. Ίων Δραγούμης
  • Η αγάπη είναι η μεγαλύτερη αρετή. Είναι η πιο μεγάλη και από το μαρτύριο. Και να γιατί. Χωρίς το μαρτύριο, η αγάπη σώζει. Χωρίς την αγάπη, το μαρτύριο δεν ωφελεί σε τίποτε. - Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
  • Η αγάπη είναι η πρωτομαγιά της καρδιάς. Benjamin Disraeli
  • Η αγάπη είναι μια αρρώστια του μυαλού. Δίνει αφή στις παραισθήσεις. Κάνει τα κορμιά να αναριγούν. Κάνει τα όνειρα να αιμορραγούν. Τη μοναξιά να τρίζει τις σκάλες τα μεσάνυχτα και να τρομοκρατεί. ~ Δημήτρης Βάρος
  • Η αγάπη είναι το φάρμακο της περηφάνιας μας και της αυταρέσκειάς μας. Ο γιατρός όλων των ατελειών μας. Ρουμί
  • Η αγάπη, όπως και η φωτιά, δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς συνεχή κίνηση και παύει να ζει μόλις πάψει να ελπίζει ή να φοβάται. Λαροσφουκώ
  • Η Αγάπη συγχωρεί, υπομένει, πονά, συμπάσχει, χαίρεται, τρελαίνεται, και όλα αυτά με φλόγα. Όταν κάθε σημάδι αυταρέσκιας μέσα μας πεθάνει, και μείνει μόνο η θέληση να δοθούμε ολοκληρωτικά σε έναν φίλο, τότε η ψυχή εντελώς γυμνή καταφλέγεται από ευτυχία και αγάπη φλογίζοντας όλους όσους είναι γύρω μας. ~ Ανώνυμος
  • Η αγάπη φωτίζει με τη λάμψη του παραμυθιού την καθημερινότητα." Σέλλευ
  • Η ελεημοσύνη, η αγάπη και η νηστεία αγιάζει τον άνθρωπο, τον πλουτίζει και σωματικά και ψυχικά - [[Κοσμάς ο Αιτωλός]
  • Η ζωή μας δίδαξε ότι η αγάπη δε συνίσταται στο να κοιτάμε ο ένας τον άλλο, αλλά στο να κοιτάμε προς την ίδια κατεύθυνση. - Αντουάν ντε Σαντ-Εξιπερί
  • Θες ν’ αγαπηθείς; Τότε μην αφήσεις την καρδιά σου να παρεκκλίνει απ’ το μονοπάτι της. Παρέμεινε αυτός που είσαι τώρα. - Έντγκαρ Άλαν Πόε
  • Κανένας δεν αγαπάει πραγματικά εκείνον που φοβάται. ~ Αριστοτέλης
  • Λίγο βαστάει ο θυμός όσων αγαπούν πραγματικά. ~ Μένανδρος
  • Μόνο μία ευτυχία υπάρχει στη ζωή, ν’αγαπάς και ν’αγαπιέσαι. George Sand
  • Μονάχα η αγάπη γιατρεύει, ολοκληρώνει, μας οδηγεί πέρα από τον εαυτό μας. Marsha Sinetar
  • Οι άγγελοι την ονομάζουν επουράνια χαρά, οι διάβολοι: μαρτύριο της κόλασης, οι άνθρωποι τη λένε αγάπη. Χάινριχ Χάινε
  • Ο κτησάμενος αγάπην, διεσκόρπισε χρήματα, ο δε λέγων αμφοτέροις συζείν, ευατόν ηπάτησεν». - Ιωάννης της Κλίμακος.
    • Όποιος έχει αγάπη, τα χρήματά του τα σκορπίζει στους φτωχούς, αυτός που ισχυρίζεται ότι αγαπά ανθρώπους αλλά δεν αποχωρίζεται τα χρήματα, απατά τον εαυτό του.
  • Όποιος αγαπά θέλει να σκλαβώνει, όμως η καλύτερη αγάπη είναι η κρυφή. Το καλύτερο είναι να σ’ αγαπούν όπως αγαπούν τη μοναξιά. Γιάννης Τσαρούχης
  • Όταν αγαπάς κινδυνεύεις να μην έχει ανταπόκριση η αγάπη σου. Δεν είναι κακό αυτό. Αγαπάς για να αγαπάς και όχι για να πάρεις ανταπόδοση- αυτό δεν είναι αγάπη. Όταν ελπίζεις κινδυνεύεις να πονέσεις. Και όταν δοκιμάζεις κινδυνεύεις να αποτύχεις. Κι όμως πρέπει να ρισκάρεις γιατί η μεγαλύτερη ατυχία στην ζωή σου είναι να μην ρισκάρεις ποτέ!
  • Ο τρόπος της Εκκλησίας είναι η αγάπη, διαφέρει από τον τρόπο των νομικών. - Γέρων Παΐσιος.
  • Στα όνειρα και στην αγάπη τίποτα δεν είναι ανέφικτο. Janus Arony
  • Στην αγάπη, ο σίγουρος τρόπος για να σε αγαπάει ο άλλος είναι να μην τον αγαπάς. Λα Ροσφουκό

πηγή : Βικιφθέγματα

Τελικά τί είναι η αγάπη;;
Έχει ξεχωριστή έννοια για τον κάθε έναν από εμάς ή
το εκφράζουμε ο κάθε ένας με άλλες λέξεις αλλά πρόκειτε για το ίδιο πράγμα;
Μοιράζεται;
Μετριέται;
Κοστολογείται;
Είναι χημική αντίδραση του εγκεφάλου μας;
Ψευδαίσθηση;

...ό,τι κι αν είναι,
η ΑΓΑΠΗ είναι που λυτρώνει,
που εξαγνίζει,
που σε ολοκληρώνει,
που είναι το μόνο συναίσθημα με πολλές διαφορετικές ταυτότητες,
που είναι ικανό να σε πάει και στην Κόλαση,
που χωρίς αυτό ΔΕΝ ΘΑ ΗΜΑΣΤΑΝ ΤΙΠΟΤΑ.

για εσάς, τί είναι η ΑΓΑΠΗ;

Τετάρτη, 7 Ιουλίου 2010

Βραβείο!!!!!!!!!!!!!!!


Ευχαριστώ πολύ το αγαπητό μας blog
για το βραβείο που μας έδωσε!

Πολύ ευχάριστη έκπληξη!!

Επιφυλάσομαι για την συνέχεια!!

Τρίτη, 6 Ιουλίου 2010

Εργασιακό στρες: Η «μάστιγα» της εποχής μας

Η ισορροπία εργασιακής και προσωπικής ζωής
Η πίεση στη δουλειά επηρεάζει σαφώς την οικογενειακή γαλήνη και αντίστοιχα τα διάφορα προσωπικά προβλήματα μεταφέρονται στον χώρο εργασίας και αντίστριφα. Στην ουσία δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος ο οποίος με τη σειρά του εξαντλεί περαιτέρω τον εργαζόμενο. Και το πρόβλημα επιτείνεται μια και στις περισσότερες πλέον οικογένειες εργάζονται και οι δύο γονείς, ενώ πολλές οικογένειες απαρτίζονται ουσιαστικά από έναν γονέα, είτε επειδή έχει υπάρξει κάποιος χωρισμός είτε επειδή αυξάνεται ο αριθμός των ανύπαντρων γυναικών. Οι αντιδράσεις των ανθρώπων απέναντι στο άγχος ποικίλλουν, ανάλογα με την προσώπικότητα του κάθε ατόμου, αλλά και από την εκάστοτε περίπτωση.

διαβάστε περισσότερα ... Κέντρο Ψυχοθεραπείας

Παρασκευή, 2 Ιουλίου 2010

Μπορεί κάποιος να θεραπευτεί πλήρως από την κατάθλιψη;

Υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη κατάθλιψης και συνεπώς είναι δύσκολο να απαντήσουμε στα ερωτήματά σας με κατηγορικό τρόπο. Ορισμένες μορφές κατάθλιψης είναι πιο σοβαρές, όπως η περίπτωση που οι περίοδοι καταθλιπτικής διάθεσης εναλλάσσονται με περιόδους έντονα ανεβασμένης διάθεσης ή η περίπτωση που εμφανίζονται και παράδοξες μη ρεαλιστικές πεποιθήσεις. Ανάλογα με το είδος της κατάθλιψης καθορίζεται και η αναγκαιότητα της φαρμακευτικής αγωγής αν και σε όλες τις περιπτώσεις μπορεί να βοηθήσει και να συνδυαστεί με την ψυχοθεραπεία. Επίσης ανάλογα με το είδος καθορίζεται και η πιθανή έκβαση της θεραπείας. Στις ηπιότερες μορφές είναι πολύ πιθανό να υπάρξει πλήρης θεραπεία, ενώ στις πιο σοβαρές μορφές μιλάμε μάλλον για διαχείριση του προβλήματος παρά για πλήρη θεραπεία. Οι εκδηλώσεις άγχους και η διαταραχή του ύπνου είναι πολύ πιθανό να οφείλονται στην κατάθλιψη και να υποχωρήσουν με τη βελτίωση της διάθεσης.

Σε κάθε περίπτωση υπάρχει σημαντικό περιθώριο βελτίωσης και ακόμα και στις πιο απλές περιπτώσεις υπάρχει περίπτωση να εμφανιστούν σκέψεις αυτοκτονίας που πρέπει οπωσδήποτε να προληφθούν. Για περισσότερες πληροφορίες για την κατάθλιψη και τα πιθανά αίτιά της δείτε τη σχετική ερώτηση.


http://www.mpes.uoa.gr/node/214

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India