Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

Στις 12 η ώρα ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΤΕ... ΣΟΣ για το ΝΕΡΟ στην ΙΑΠΩΝΙΑ

Θυμάστε που σας είχα βάλει μία ανάρτηση για ένα άρθρο σχετικά με το νερό για ένα βιβλίο; Όπου μπορούμε να επιρεάσουμε το νερό με θετικές σκέψεις και λέξεις; Ο επιστήμονας λοιπόν που έκανε εκείνα τα πειράματα, σήμερα με πρωτοβουλία δική του, μας καλεί όλους τους ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη στις 12 η ώρα σε κάθε χώρα να συγκεντρωθούνε και να στήλουν την θετική τους ενέργεια στην Ιαπωνία, όπου πρόσφατα καταστράφηκε από τον μεγάλο σεισμό και κατόπιν εισοπεδώθηκε από τσουνάμι. Με αποτέλεσμα τα νερά να έχουν μολυνθεί από την καταστροφή που έχει υποστεί το πυρηνικό εργοστάσιο στην Φουκουσίμα.

Παρακάτω σας παραθέτω το σχετικό βίντεο όπου έχει σταλεί από τον επιστήμονα αυτόν, τον Μασάρου Εμότο...


Επίσης σας κάνω αντιγραφή το πρωτότυπο κείμενο που έχει στήλει, το οποίο είναι στα Γαλλικά. Όποιος ξέρει γαλλικά και μπορεί να μεταφράσει το κείμενο, θα το εκτιμούσα πολύ! Εάν έχει την διάθεση να μας το γράψει σε σχόλιο από κάτω από αυτήν την ανάρτηση...

"Cérémonie de l'eau avec le" Dr. Masaru Emoto"


voici un message important du Dr. Masaru Emoto

Horaire : 31 Mars 2011 de 12 00 à 12 15

Location : Monde Entier

Organisé par: Dr. Masaru Emoto

Description de l'événement :

"L'eau de la centrale nucléaire de Fukushima, nous sommes désolés de vous faire souffrir. S'il vous plaît pardonnez-nous. Nous vous remercions, et nous vous aimons.”

Voici l'email reçu. Il n'a rien de personnel, il est publié tel quel.

Pour toutes les personnes autour du monde

S'il vous plaît envoyez vos prières d'amour et de gratitude à l'eau des centrales nucléaires à Fukushima, Japon !

Après le séisme de magnitude 9 massive et le surréaliste tsunami, plus de 10.000 personnes sont toujours portées disparues . . . même maintenant . . . 16 jours ont passé déjà depuis la catastrophe. (aux dernières nouvelles : 10000 morts + 20000 disparus !)
Le pire est que l'eau dans les réacteurs des centrales nucléaires Fukushima a commencé à fuir, et à contaminer l'océan, l'air et les molécules d'eau des zones environnantes. La sagesse humaine n'a pas été en mesure de faire beaucoup pour résoudre le problème, mais nous essayons seulement de refroidir la colère des matières radioactives dans les réacteurs en évacuant l'eau à leur disposition.

N'y a-t-il vraiment rien d'autre à faire ? Je pense que si ! Pendant plus de vingt années de recherche à mesurer le hado et la technologie des cristaux d'eau photographique, j'ai été témoin de ce que l'eau peut devenir positive quand elle reçoit la vibration pure de la prière de l'homme, peu importe comment elle est loin.


La formule de l'énergie d'Albert Einstein, E = MC2 signifie en réalité que de l'énergie = nombre de personnes et de la place de la conscience des gens. Il est maintenant temps de comprendre le vrai sens. Joignons-nous tous la cérémonie de prière en tant que citoyens de la planète Terre. Je voudrais demander à toutes les personnes, pas seulement au Japon, mais partout dans le monde s'il vous plaît de nous aider à trouver une issue à la crise de cette planète !

La procédure de la prière est la suivante.

Nom de la cérémonie : "Envoyons nos pensées d'amour et de gratitude à toutes les eaux dans les centrales nucléaires à Fukushima"

Jour et heure : 31 mars 2011 (jeudi) 12:00 midi dans chaque fuseau horaire.

S'il vous plaît dire la phrase suivante : "L'eau de la centrale nucléaire de Fukushima, nous sommes désolés de vous faire souffrir. S'il vous plaît pardonnez-nous. Nous vous remercions, et nous vous aimons.”S'il vous plaît dites à haute voix ou dans votre tête. Répétez trois fois en joignant les mains dans une position de prière. S'il vous plaît offrez votre prière sincère. Merci beaucoup du fond du cœur.


Avec amour et de gratitude,


Masaru Emoto

Messager de l'eau"

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Υποχονδρισμός... Εμμονές...

...και μην μου πείτε ότι δεν έχετε, έστω και σε λίγο ποσοστό μία εμμονή! Δεν θα σας πιστέψω! 

Μπορεί να είναι λίγο κακία αυτό που θα γράψω αλλά αγαπητοί αναγνώστες μου, έχουμε έναν ένοικο στην πολυκατοικία μας που από όσο τον θυμάμαι είχε τρομέρες φοβίες, εμμονές και υποχονδρισμό! Σε σημείο που πραγματικά δημιουργεί πρόβλημα και στους γύρω του! 


Να φανταστείτε παλαιότερα, γιατί τώρα τα τελευταία χρόνια το έχει κόψει ή έστω περιορίσει, πριν μπει στο σπίτι του έβγαζε τα παπούτσια του και τα πέρναγε με οινόπνευμα. Τα άφηνε έξω από την εξώπορτα με αποτέλεσμα να μυρίζει όλο το κλιμακοστάσιο! Έχει φοβία με τα μικρόβια και για αυτό το λόγο δεν ανοίγει να αεριστεί το σπίτι. Θα μου πείτε, πού το ξέρω αυτό. Είχε αφήσει να εξαπλωθεί μούχλα στο μπάνιο και συγκεκριμένα στην μπανιέρα, πράγμα που ανακαλύψαμε όταν πλέον είχαν μπει τα νερά μέσα στην ντουλάπα μας (μιας και η μπανιέρα του είναι πάνω από την ντουλάπα μας) και όλα είχαν γίνει μούσκεμα! Ο υδραυλικός που πήγε να φτιάξει την ζημιά καθώς και ο υιός του ανθρώπου που αναφέρομαι, είδαν με λύπη τους ότι όλο το σπίτι λίγο έως πολύ είχε μία αίσθηση αρκετής κλεισούρας και σε κάποια σημεία μέχρι και μούχλας! Θέλω να πιστεύω ότι από τότε έχει αρχίσει να καθιερώνει τον αερισμό του διαμερίσματός του.

Είπα ότι θα γίνω λίγο κακιά, αν και καταλαβαίνω ότι τέτοια άτομα ίσως να χρειάζονται μία παραπάνω βοήθεια. Ψυχολογική; Φιλική; Ειλικρινά δεν ξέρω. Με κάτι τέτοια, που είναι ακραία βέβαια αυτά, αναρωτιέμαι εάν εγώ προσωπικά έχω "θέμα" με εμμονές. . . Και ανακάλυψα το εξής... αστείο μπροστά σε τέτοια παραδείγματα όπως το παραπάνω... θέλω πάντα οι πετσέτες στο μπάνιο να είναι όλες ασορτί και ίσια κρεμασμένες. Ναι ναι, το συνηδειτοποίησα εγγέρως χωρίς να έχει γίνει πρόβλημα με τους γύρω μου. Τί έκανα; Άρχισα να μην δείνω και πολύ πολύ σημασία πλέον... τις άφηνα επίτηδες όπως όπως και φυσικά... ανόμοιες μεταξύ τους. Ε κάποια στιγμή δεν έδεινα καμία μα καμία σημασία πλέον. Μικρότερη, στην προεφηβεία και στην εφηβεία, αλλά και στα πιό μικρά μου χρόνια, δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να μου πειράζουν τα πράγματα που ήταν στο δωμάτιό μου. Έτσι και καταλάβαινα ότι ένα μπιμπελό είχε μετακινηθεί έστω και μερικά χιλιοστά έκανα φασαρία. (ρωτήστε την μαμά μου για του λόγου το αληθές!)... Κάπως με τα χρόνια το ξεπέρασα... 

Γιατί όμως έχουμε όλα αυτά τα κολλήματα πολλές φορές; Και ίσως σε διαφορετικές περιόδους της ζωής μας; Εσάς ποιά είναι η "κρυφή εμμονή" σας;;;

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

Πόσο αποδεκτοί θέλουμε να είμαστε;


Ο ανθρώπινος εγωϊσμός πολλές φορές δεν μας αφήνει να δούμε τα πράγματα καθαρά. Πόσες και πόσες φορές έχουμε κάνει κάτι μόνο και μόνο για να γίνουμε αποδεκτοί από κάποια ομάδα ανθρώπων; Ακόμη και από τα μωρουδιακά μας χρόνια νοιώθουμε τον ανταγωνισμό. Είτε από το ίδιο το αδερφάκι μας είτε μεγαλώνοντας στο σχολείο, στην δουλειά και πάει λέγοντας.

Πάντα όμως κάθε άνθρωπος θέλει να νοιώθει επιθυμητός. Ότι ανήκει κάπου. Ότι τον αποδέχονται για κάποιο λόγο. Από το ότι γιατί ακολουθεί ένα συγκεκριμένο ενδυματολογικό κώδικα μιας συγκεκριμένης ομάδας, μέχρι τα ίδια τα "πιστεύω".

Πόσο μακρυά μπορούμε να φθάσουμε όμως, στο να πετύχουμε να νοιώθουμε επιθυμητοί σε μια ομάδα; Τί είμαστε διαθετημένοι να κάνουμε; Πόσο μπορεί να αλλοιωθεί η συμπεριφορά μας, ο χαρακτήρας μας, το ίδιο μας το είναι; Γιατί να θέλουμε να κάνουμε κάτι τέτοιο; Ποιός ο λόγος;

Νοιώθουμε ασφάλεια, ικανοποίηση του εγώ μας, δυνατοί, ότι μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα, ότι όλοι οι άλλοι πρέπει να μας ακολουθούν. Σε κάποιους κύκλους το δέλεαρ για να είσαι στην κορυφή ή έστω στην ομάδα, έστω κι αν είσαι ο τελευταίος τροχός της αμάξης, είναι τόσο μεγάλα που στην εποχή που ζούμε με τόσες στερήσεις και πιέσεις είναι εύκολο κάποιος να απαρνηθεί όλα του τα πιστεύω! 

Ας μην το υπερ-αναλύσουμε όμως... ας μήνουμε στα απλά. Γιατί να βάζουμε τον εαυτό μας στην διαδικασία να αλλάξει, είτε προς το καλύτερο (που είναι το επιθυμητό) είτε προς το χειρότερο (που είναι ό,τι πιό κακό;). Δεν μας αρέσει ο εαυτός μας. Δεν νοιώθουμε καλά με το εαυτό μας και ψάχνουμε για επιβεβαίωση του εγώ μας. Κάπου σε κάποια γωνία στριμώχνουμε τον εαυτό μας, και του λέμε, εσύ δεν θα  βγεις από εκεί μέχρι να σου πω εγώ (= το άλλο εγώ μας που θέλουμε να δείχνουμε). Περνάμε δοκιμασίες προσωπικές για να καταφέρουμε το αληθινό μας εγώ να το "ξεπαστρέψουμε" και εν τέλη να υιοθετήσουμε ένα νέο εγώ. 

Να είστε σίγουροι όμως, ότι ο πραγματικός μας εαυτός δεν "ξεπαστρεύεται" τόσο εύκολα. Κάποια στιγμή θα βγει στην επιφάνεια, θα επαναστατίσει! Θα θέλει να παλέψει για να πάρει πίσω τον χαμένο χρόνο που εμείς οι ίδιοι του στερήσαμε. Δεν μπορούμε να του γυρίσουμε την πλάτη. 

Τα πράγματα είναι τόσο μα τόσο απλά, που όσο αφήνουμε τον εαυτό μας πιό ελεύθερο να ακολουθήσει τα "πρωτόγονα ένστικτά του" τόσο πιό ξεκάθαρα θα γίνονται τα πράγματα. Όσο δεν θα τρέφουμε τον εγωϊσμό μας με άσκοπα και ανούσια πράγματα, τόσο πιό καλά θα ήμαστε και με τον ίδιο μας τον εαυτό αλλά και με όλους τους άλλους.

Κακά τα ψέματα. Εάν δεν σεβόμαστε τον ίδιο μας τον εαυτό, δεν μπορούμε να σεβαστούμε κανένα ζωντανό πλάσμα πάνω στον πλανήτη. Ας μην προσπαθούμε συνέχεια το "εγώ", αλλά το "εμείς", "εσείς". Το γενικό σύνολο, να δούμε τα πράγματα λίγο πιό σφαιρικά και ίσως τότε μόνο να μπορέσουμε να δούμε και πιό συγκεκριμένα την λύση που θα είναι ακριβώς μπροστά στα μάτια μας!

Ανοίξτε λοιπόν τα μάτια σας, και δείτε!

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

Ατάκες...

Εγγονή προς Παππού...
"Παππού, θέλω από εκείνα τα κόκκινα τριανταφυλλάκια"

Παππούς...
"Αυτά δεν είναι τριανταφυλλάκια, είναι από τα άλλα"

Εγγονή...
"Ε θέλω τότε από τα άλλα"

......................................................................................................

"Μαμά, πού πήγε ο Ανδρέας;"

"Τελείωσε την παρέλαση και πάει για να φύγει".

"Μα έχει και άλλα παιδάκια ακόμη..."

......................................................................................................


25η Μαρτίου


Σήμερα η ημέρα ξεκίνησε με πολύ πολύ καλό καιρό, λες και όντως όλο το σύμπαν συνομώτησε για να μπορέσουν τα παιδιά όλης της Ελλάδος να κάνουν παρέλαση με ήλιο και ζέστη! Και φυσικά και εμείς να τα παρακολουθήσουμε με περηφάνια τα νιάτα της χώρας μας!

Είχα πολύ καιρό να παρακολουθήσω παρέλαση. Φέτος, μιας και οι δήμοι μας έχουν συγχωνευτοί εδώ, έγινε μια κοινή παρέλαση. Ομολογώ ήταν από τις καλύτερες που έχουν διοργανωθεί. Δεν λυπήστηκαν τα χρήματα και έγινε με μεγαλοπρέπεια! Πρώτα πρώτα η μπάντα του Δήμου, μετά η μεγάλη ελληνική σημαία. Μετά η αντίσταση με όσους εν ζωή έχουν μείνει από τους παππούδες και γιαγιάδες πλέον, μερικοί ακόμη και με την μαγκουρίτσα έδωσαν το παρόν και περπάτησαν τα αρκετά μέτρα που ήταν η λεωφόρος. Και τέλος ξεκίνησαν τα σχολεία. 

Αχ αυτά τα παιδάκια που στο κάθε ένα έβλεπες ολίγον ντροπή και ολίγον περηφάνεια! Μικρά νηπιαγωγείου με στολές τσολιά, με φούντες και με παραδοσιακές στολές. Να κρατάνε σημαίες. Να περπατάνε με τάξη και απόλυτη προσοχή! Μετά τα παιδιά του δημοτικού, του γυμνασίου και του λυκείου. Όλοι φέτος κάνανε πάρα πολύ καλή δουλειά χωρίς απρόοπτα αλλά και με σεμνότητα και σοβαρότητα που αρμόζει στην σημερινή ημέρα. Μου έκανε εντύπωση και χάρηκα γιατί όντως είχα αρκετό καιρό να δω μια αξιοπρεπέστατη και με το παραπάνω παρέλαση! 

Σαν μαμά, δύο μικρών παιδιών, ομολογώ πώς συγκινήθηκα. Έβλεπα τα παιδάκια μου που σε λίγα χρόνια ίσως να κάνουν κι εκείνα παρέλαση με τις παραδοσιακές στολές τους. Να βηματίζουν στον ήχο των τυμπάνων και να κουνάνε τα χέρια ρυθμικά μαζί με τα πόδια... και ένα και δύο... και ψηλά τα χέρια ως τους ώμους! Αχ και να φθάσει εκείνη η στιγμή! Εάν από τώρα το σκέφτομαι και συγκινούμε, φανταστήτε όταν όντως γίνει!

Τα παιδάκια μου κάθησαν κάτω και κυμάτιζαν τις σημαιούλες που τους πήρα. Παρακολούθησαν όλη την παρέλαση από την αρχή έως το τέλος με μεγάλο ενδιαφέρον. Κουνούσαν τα ποδαράκια τους όπως τα παιδιά που κάνανε παρέλαση και χειροκροτάγανε! Από τα βρέφη έως τα παιδιά που τώρα τελειώνουν τις σπουδές τους είναι το μέλλον όλων μας, όλης της χώρας. Σήμερα μου έδωσαν μία εικόνα αισιοδοξίας όπως δεν την έχω δει ποτέ άλλη παρόμοια ημέρα. 

Μπράβο σε όλους σας και στους δασκάλους και καθηγητές αλλά και στον Δήμο μας!

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

Όλα μέσα στην ζωή...

Πώς γίνεται θάνατος-ατύχημα, έρως με πάθος και θυμό να συνδυάζονται,
να μπλέκουν σε ένα κουβάρι.
Για ποιόν να πεις;

Αυτός που έφυγε, πήγε ψηλά,
ήθελε την ταχύτητα και τώρα απέκτησε φτερά!
Σαν τον άνεμο θα τρέχει
και τίποτα δεν θα το σταματά.
Καλό ταξίδι...

Ο άλλος;
Στο κρεβάτι του πόνου,
ίσως σε λήθαργο,
ίσως να βλέπει ένα όμορφο όνειρο...
Αρκεί να ξαναέρθει κοντά μας.

Ο έρως με πάθος;
Ηρεμεί και εξαγνίζει πολλές φορές,
πάθη, οργή, σκέψεις...
Όταν έρχεται όμως ο θυμός
όλα καταστρέφοντε με μιας...
Τί επομένει;
Η σιωπή...

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

Με αφορμή...

...του καιρού τα δύσκολα, που όλοι έχουμε αντιμετωπίσει ή αντιμετωπίζουμε μέσα στην οικογένειά μας, όπου το κυριότερο και των ημερών είναι τα οικονομικά, θα ήθελα να αναλογιστούμε εάν όντως είναι αυτό το πρόβλημα. Αυτό που μας έχει κάνει να είμαστε πιό ευέξαπτοι, που χάνουμε την υπομονή μας, που δεν κοιμόμαστε, που ερχόμαστε σε ρήξη με τον σύντροφό μας. Και πόσα άλλα που δεν μου έρχονται τώρα.


Μα ειλικρινά, σκέφτεστε ότι το οικονομικό είναι αυτό που μας κάνει να μην τα πηγαίνουμε καλά με τον σύντροφό μας; Σε οποιαδήποτε δυσκολία δηλαδή καταθέτουμε τα όπλα και ξεσπάμε σε όποιον έχουμε εκείνη την στιγμή μπροστά μας ή που αισθανόμαστε συναισθηματικά δεμένοι; Όχι βέβαια!

Επειδή πολλά ζευγάρια, είτε το θέλουμε είτε όχι να το παραδεχτούμε, αντιμετωπίζουν τέτοιες καταστάσεις πολύ σοβαρές, και στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν και παιδάκια στην μέση που δεν φταίνε σε τίποτα να ακούνε και να ανέχονται άσχημες καταστάσεις στο σπίτι, ας πατήσουμε μία παύση, όπως πατάμε όταν παίζει μία κασσέτα στο βίντεο, και ας σκεφτούμε τί έχει προηγηθεί. Αντί να πηγαίνουμε την κασσέτα προς τα μπροστά, ας την πάμε λίγο πίσω, ή αρκετά πιό πίσω να δούμε από πού έχει ξεκινήσει το κακό.

Είμαι σίγουρη ότι όλα από κάπου έχουν ξεκινήσει. Δεν βγαίνουν ξαφνικά, αλλά προϋπάρχουν. Δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι και το αφήνουμε να διαιωνίζεται στον αιώνα των άπαντα! Ώσπου κάποια στιγμή γίενται το μπαμ, και είναι λογικό! Μία αφορμή θέλει, τίποτα παραπάνω. Στην προκειμένη περίπτωση η ανεργία, το οικονομικό κλπ. Για να πάμε λοιπόν λίγο πιό πίσω, να δούμε στην κασσέτα του μυαλού μας τί έχει γίνει;

Συγγνώμη για την σημερινή ανάρτηση, αλλά πραγματικά πιστεύω ότι έχουμε χάσει το νόημα της ζωής μας. Δεν φταίμε. Όλοι έχουν δίκιο και όλοι έχουν άδικο. Το θέμα όμως είναι πώς ένα ζευγάρι που έχει μοιραστεί την ζωή του με τον σύντροφό του μπορούν να ξεπεράσουν οποιαδήποτε δυσκολία; Κατά πόσο από εξ' αρχής η σχέση έχει χτιστεί σε γερά θεμέλια, ούτως ώστε με τον πρώτο σεισμό να μην γκρεμιστεί;

Εδώ θα πω ένα κλισέ ίσως. Πώς οι γιαγιάδες και παππούδες στην κατοχή άντεξαν μαζί μετά από τόσες και τόσες δυσκολίες και φτώχια; Και εμείς που έχουμε σήμερα όλα τα καλά και δεν μπορούμε να προσαρμοστούμε στα λίγα γιατί έχουμε μάθει στα πολλά, σε κάθε αφορμή ξεστρατίζουμε και γκρεμίζουμε ό,τι πιό ειδανικό ίσως είχαμε χτίστει.

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

"Εργασιοθεραπεία" ή "Εργασιομανία" ;


Σίγουρα το να ασχολείσαι με πράγματα είναι θεραπεία, πώς λέμε «εργασιοθεραπεία»; Ειδικά όταν αυτά τα πράγματα είναι δημιουργικά! Ερεθίζουν την φαντασία σου, κι αν μη τι άλλο, σε κρατάνε σε εγρήγορση. Τι γίνεται όμως όταν η «εργασιοθεραπεία» μετατρέπεται σε «εργασιομανία»; Ζούμε για να εργαζόμαστε ή εργαζόμαστε για να ζούμε;

Και δεν αναφέρομαι μόνο στο οικονομικό κομμάτι, αν και είναι πιο επίκαιρο από ποτέ! Αναφέρομαι σε οποιαδήποτε δραστηριότητα μας παρέχει «τροφή του εγκεφάλου», που μας ευχαριστεί και δεν μας κουράζει είτε σωματικά είτε ψυχολογικά, που μας προσφέρει μία διέξοδο από άλλα προβλήματα προσωπικά, δυσάρεστα. Οπότε αυτή η «δραστηριότητα» θα μπορούσε να είναι η εργασία μας που μας προσφέρει και οικονομικό όφελος, αλλά θα μπορούσε να είναι ένα χόμπι το οποίο δεν μας προσφέρει οικονομικό όφελος, παρά έναν ευχάριστο τρόπο να περάσουμε τον ελεύθερο χρόνο μας.

Και στις δύο περιπτώσεις καταναλώνουμε χρόνο απασχόλησης, ο οποίος αφαιρείται από τις οικογενειακές στιγμές με τα παιδιά μας και τον σύντροφό μας ή τις κοινωνικές δραστηριότητες με φίλους.

Το ιδανικότερο είναι να συνδυάζονται ο χρόνος που καταναλώνουμε στις εργασίες μας και στον χρόνο που απαιτεί η οικογένειά μας ή οι κοινωνικές δραστηριότητες με φίλους. Ούτως ώστε να μην στερείται προσωπικής ευχαρίστησης το ένα από το άλλο.

Έχω παρατηρήσει ότι πολλές φορές όταν είμαι πιεσμένη ψυχολογικά για διάφορους λόγους ξεσπάω στην εργασία (την επίσημη ή το χόμπι). Πράγμα που σημαίνει πολλές πολλές ώρες μοναχικής απασχόλησης του εαυτού μου. Όταν αυτό γίνεται κατ’ εξαίρεση του κανόνα δεν μας απασχολεί. Όταν όμως είναι συνήθεια, ο κανόνας δηλαδή της καθημερινότητάς μας, τότε υπάρχει πρόβλημα.

Αντί η εργασία (επίσημη ή χόμπι) να μας προσφέρει ευχαρίστηση, αρχίζει και μας κουράζει, μας «τρώει», μας «καταπιέζει», μας απομονώνει από όλους και από όλα, ακόμα και από τον ίδιο μας τον εαυτό, μας ξεγελά!

Φανταστείτε αυτό: ο εγκέφαλος καταναλώνει όλη την ενέργεια στην εργασία μας άπειρες ώρες συνέχεια κάθε ημέρα. Αυτό επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά και ξανά! Με αποτέλεσμα να μην έχει πλέον ενέργεια να «επεξεργαστεί» ακόμη και τα πιο απλά, καθημερινά, προσωπικά θέματα, είτε με εμάς τους ίδιους είτε με τους ανθρώπους του περιβάλλοντός μας. Απομονώνει οποιαδήποτε επεξεργασία πληροφοριών πέρα της εργασίας.

Η «εργασιοθεραπεία» λοιπόν, απέχει παρά ελάχιστα από την «εργασιομανία». Μήπως μέσα από την προσπάθειά μας για «εργασιοθεραπεία» πέφτουμε στην παγίδα να φλερτάρουμε με την κατάθλιψη φτάνοντας πλέον στην «εργασιομανία»;

Όπως πάντα λέω και θα λέω «παν μέτρων άριστον».  Που θα πει σε όλα να έχουμε ένα μέτρο. Να ισορροπούμε. Να μην έχουμε φθάσει στο ένα άκρο των καταστάσεων ούτε στο άλλο.

Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2011

η Συνήθεια

Η Συνήθεια είναι ουσιαστικά μια παγίδα που όλοι εγκλωβιζόμαστε στην καθημερινότητά μας.

Για να δούμε τί κάνουμε από το πρωί ...

Ντριιιιιιιιιιιιν ξυπνητήρι 
Τσαπ το χέρι απάνω για να κλείσει (αυτόματη κίνηση)
Βγάζουμε να σκεπάσματα και με βαρυά βήματα πάμε προς το μπάνιο για να πληθούμε - βουρτσίζουμε δόντια κλπ
Λέμε 'καλημέρα' ε δείνουμε και κάνα φιλάκι στο έτερον ήμιση!
Πετάμε και κάνα 'σ'αγαπώ, θα τα πούμε μετά' ...και έξω από την πόρτα προς την δουλειά!

Ωραίαααααααα και η ημέρα ξεκινά...;

Πόσο πολύ αυτή η 'καλημέρα' ή το 'σ'αγαπώ' δεν είναι μέσα στις συνήθειές μας και κατά πόσο ΟΝΤΩΣ τα εννοούμε γιατί τα αισθανόμαστε και ΘΕΛΟΥΜΕ να τα εκφράσουμε;

Δεν αντιλέγω, κι εγώ έχω μπει σε αυτήν την παγίδα. Γιατί να την αφήσω όμως να με εγκλωβίσει; Από την στιγμή που την έχω αντιληφθεί πού κρύβετε, πλέον θα διαλέξω δικό μου δρόμο και θα προχωρήσω. Θα την παρακάμψω και θα είμαι εγώ αυτός που θα ορίζω τί και πώς και το πότε θα πω ή θα κάνω κάτι συνηδειτά, κι όχι επειδή αυτή η "Συνήθεια" με έχει παγιδεύσει να κάνω. 

Δεν είμαι ρομπατάκι. Είμαι νοήμον άνθρωπος. Σκέφτομαι και πράττω. 

Εάν διψάσω θα πιώ νερό. 
Εάν αγαπώ θα το πω, θα το εκφράσω. 

Η "Συνήθεια" μου υπαγορεύει ότι θα το κάνω επειδή αυτό είναι το τελετουργικό της καθημερινότητάς μου.
Εγώ, σαν νοήμον άνθρωπος, θα το κάνω επειδή θέλω να το κάνω, και δεν μου το επιβάλλει η "Συνήθεια".


Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

ΟΜΙΛΙΑ "ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΗΣ: ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΕΥΡΟΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ"

 Το Διοικητικό Συμβούλιο του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης  σας προσκαλεί στην ομιλία της κυρίας Αλεξάνδρας Πενταράκη, Διδάκτορος Ψυχολογικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, Κλινικής Ψυχολόγου – Επισκέπτριας Ερευνήτριας του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής του King’s College, London, με θέμα "Αντιμετωπίζοντας το άγχος και την κατάθλιψη σε καιρούς κρίσης: μαθήματα από τις νευροεπιστήμες και την ψυχολογία", την Παρασκευή 18 Μαρτίου, στις 8 μ. μ.

Η ομιλία δίνεται στο πλαίσιο της Διεθνούς Εβδομάδας Ενημέρωσης για τον Εγκέφαλο –“Brain Awareness Week 2011”– και τελεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εταιρείας Νευροεπιστημών και του Ιδρύματος Dana Foundation.

Είσοδος ελεύθερη .


Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

Fila Me Akoma - Panos Mouzourakis (Official Video Clip 2011) HQ



Δεν σας έχω συνηθίσει σε τέτοιες αναρτήσεις με τραγουδάκια αλλά είχα καιρό να ακούσω ένα καλό τραγουδάκι!

Αφιερωμένο!

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Μία ξεχωριστή ημέρα...


Μην φανταστήτε ότι έγινε κάτι πολύ ιδιαίτερο αλλά σίγουρα αξιοπερίεργο. Έχω, και πιστεύω όλοι μας δηλαδή, έχουμε συνηθίσει να μπαίνουμε σε ένα λεοφωρείο ή να περπατάμε στον δρόμο και να ακούμε άσχημα λόγια από συνανθρώπους μας προς άλλους συνανθρώπους μας για... ψύλλου πήδημα!

Σήμερα, κατά ένα περίεργο λόγο, όλοι μα όλοι στον δρόμο ήταν με το χαμόγελο και πρόθυμοι να σε βοηθήσουν με ευγένια και χωρίς βιασύνη. 
-"μήπως έχετε να μου δώσετε ένα εισητήριο, και θα σας το πληρώσω"

-"μήπως μπορείτε να μου χτυπήσετε το εισητήριό μου;"
-"βεβαίως, μα βέβαια" με ένα χαμόγελο μέχρι να χείλη!

-"αχ συγγνώμη γιαγιάκα, είσαι καλά; θες βοήθεια;"

Λες και είχα βγει σε έναν άλλον κόσμο σήμερα! Λέτε να είμαι υπερβολική;;

Πάντως, κάπου έχω ακούσει ότι το κρύο επιδρά θετικά στην ψυχολογία των ανθρώπων, γι΄αυτό και οι πιό Βόρειες χώρες που έχουν περισσότερο κρύο και παγωνιά καθόλη την διάρκεια του χρόνου, είναι πιό καλοπροαίρετοι. Ενώ, η πολύ ζέστη κάνει τους ανθρώπους ανυπόμονους, οξύθυμους και με το παραμικρό έτοιμοι για καυγά! Κάτι σας θυμίζει;; 

Πάντως δεν θα μπορούσα να ζήσω ποτέ μα ποτέ σε μία χώρα που επικρατεί το ψύχος!! π.χ. Ανταρκτική... απαπαπα θέλω τον ήλιο εγώ και την θάλασσα την δροσερή το Καλοκαίρι, αραχτή σε μια αμμουδιά, σε νησάκι ή παραθαλλάσια περιοχή και να μείνω εκεί!

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

η Αλήθεια...


 η Αλήθεια δεν έχει πρόσωπο
παρά μόνο το δικό σου,

η Αλήθεια δεν έχει λεπτούς τρόπους
παρά μόνο άμμεσους στεγνούς και κάθετους,

η Αλήθεια δεν κρύβεται
παρά μόνο από ανόητους εγωϊστές και ψεύτες,

η Αλήθεια είναι λύτρωση
για όποιον πονά,
η Αλήθεια είναι ολοκλήρωση
για όποιον αναζητά,

η Αλήθεια είναι μία και μοναδική!

Κάλλη

"Ισχυρίζεται ότι για να ανακαλύψει κανείς την αλήθεια,
πρέπει πρώτα να γνωρίζει πλήρως τον εαυτό του.
Και για να το κάνει αυτό,
πρέπει πρώτα ν' απομακρυνθεί από τη συνηθισμένη του οπτική γωνία,
ακόμα και από την εποχή του και τη χώρα του -
και τότε να εξετάσει τον εαυτό του από μακρυά!"

απόσπασμα από το βιβλίο του Irvin D. Yalom
"Όταν έκλαψε ο Νίτσε", εκδόσεις ΑΓΡΑ

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

Για τις Γυναίκες


 "Εάν θέλετε να αναφανούν στην πατρίδα μας
άνδρες ενάρετοι και μεγάλοι,
διδάξατε στις γυναίκες τί είναι αρετή και αληθές μεγαλείο!
Διότι οι άνδρες παντού και πάντοτε ήσαν και θα είναι
έτσι όπως εξ απαλών ονύχων εμορφώθηκαν από τις μητέρες τους".
J.J. Rousseau

"Από την αγωγή της γυναίκας
πρέπει ν' αρχίσει κάθε αγωγή του μέλλοντος".
Vacherot

"Ανατρέφοντας μια κόρη είναι σα να ανατρέφεις μια ολόκληρη κοινωνία".
"Η ανατροφή της γυναίκας έχει πολύ σπουδαία επίδραση στον χαρακτήρα και την ευδαιμονία των λαών".
Michelet

"Αν έχω γεννηθεί γυναίκα,
γι΄αυτό μη με φθονείτε
που εγώ σπουδαιότερα προσφέρω στα κοινά:
γιατί μετέχω τ' ουρανού,
αφού άνδρες εγώ προσφέρω!"
Λυσιστράτη του Αριστοφάνη

"Και σεις, Θρόνοι πανάχραντοι, αγγελούδια
στην καρδιά μου - στην κούνια μου - σκυμμένα
με της αθανασίας τα τραγούδια
υμνολογείτε εσείς την θεία την γέννα."
στροφή από το ποίημα του Κ. Παλαμά "Ενας Θεός"

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2011

Ευτυχία είναι...

... κάτι χειροπιαστό;
... κάτι υπαρκτό;
Το έχουμε βρει ή συνεχώς το ψάχνουμε;

Πότε νοιώθουμε πραγματικά ευτυχής;

Είναι μία περίοδος ή μία μόνο στιγμή;

Υπάρχει άραγε άνθρωπος που να μπορεί να πει ότι βρήκε την ευτυχία; 

Όποτε πετυχαίνουμε έναν στόχο τότε νοιώθουμε ευτυχία. Αλλά είναι για μια στιγμή...

Η ευτυχία ανήκει στους αδαής μήπως, που δεν έχουν τί να περιμένουν ή στόχους για να επιτύχουν; Που ξέρουν λίγα, όσα ουσιαστικά τους χρειάζονται για την καθημερινότητά τους; 



«Τίποτε το ανθρώπινο δεν είναι σταθερό.
Αν το γνωρίζεις καλά αυτό, δεν πρόκειται να είσαι ούτε πολύ χαρούμενος,
όταν έρχεται η ευτυχία, ούτε και πολύ λυπημένος.»
Ισοκράτης
 
«Οι ευτυχισμένοι θα πρέπει να ξέρουν πως όσο πιο γεμάτο είναι
ένα ποτήρι, τόσο πιο εύκολα χύνεται.»
Μαρκ Τουέιν
 
 
 Μας έχουν πει ότι ο δρόμος για την ευτυχία είναι μακρής. Πότε όμως καταλαβαίνουμε ότι έχουμε φτάσει στον προορισμό μας; Ένας άνθρωπος για να είναι ευτυχής θα πρέπει να έχει πετύχει όλους τους στόχους του, να μην έχει περάσει δυσχέρειες ούτε λύπες και στεναχώριες. Μετά όμως τί να περιμένει; 

Μήπως η ευτυχία τελικά δεν είναι τόσο η επίτευξη του στόχου, αλλά η διαδρομή προς τον στόχο. Που μας γεμίζει με καινούριες εμπειρίες. Καινούριες γνώσεις. Κι αν δεν πετύχουμε τον στόχο μας, θα έχουμε αποκομίσει καινούριες πληροφορίες και ενδεχομένος να έχουμε γίνει καλύτεροι άνθρωποι. Θα έχουμε γίνει πιό σοφοί. 

Η ευτυχία μου έχουν πει βρήσκεται στα μικρά πράγματα. Εκεί που δεν το περιμένεις σε πλυμμηρίζει. Από ένα γέλιο μικρού παιδιού. Από ένα άγγιγμα. Από τον ήλιο που ανατέλει και που δύει. Από την μυρωδιά του ζεστού ψωμιού το πρωί και του φρεσκοκομμένου καφέ. 

Η ευτυχία βρήσκεται παντού, αρκεί να είμαστε ανοιχτοί για να την δεχθούμε.

το Δάκρυ

Επιστημονική Σκοπιά...
Είναι το υγρό, που εκκρίνουν οι δακρυγόνοι αδένες των ματιών στο βολβό. Μ' αυτό διατηρούν τον κερατοειδή χιτώνα και τον επιπεφυκότα σε διαρκή υγρασία. Έτσι, προφυλάσεται ο κερατοειδής και διευκολύνονται οι κινήσεις του βολβού. Είναι υγρό διαυγές, υφάλμυρο και αλκαλικό. Έχει και αντισηπτικές ιδιότητες. Από τους δακρυογόνους αδένες τα δάκρυα συγκεντρώνονται στο δακρυϊκό ασκό και απ' εκεί διοχετεύονται στη ρινική κυλότητα. Αν η ποσότητά τους αυξηθεί - πράμα που συμβαίνει, όταν νοιώθουμε ζωηρά συναισθήματα χαράς ή λύπης και κλαίμε από συγκίνηση - τότε βγαίνουν δάκρυα από το δακρυϊκό πόρο και τρέχουν στα μάγουλα.

Όλη η συσκευή των δακρύων μπορεί να πάθει φλεγμονή (π.χ. δακρυοκυστίτιδα) που θεραπεύεται με αντιβίωση ή με χειρουργική επέμβαση.


Ποιήματα & Τραγούδια για το δάκρυ...


Προσωπικές παρατηρήσεις...

Όταν γεννιόμαστε κλαίμε, γιατί έχουμε αποχωρηστεί από την μαμά μας. Από το φυσικό μας περιβάλλον που μας φιλοξενούσε 9 μήνες. Από την ζεστασιά και την σιγουριά. Νοιώθουμε ανασφάλεια, φόβο και πόνο.

Μεγαλώνουμε και δακρύζουμε, γιατί αποτύχαμε σε έναν στόχο που βάλαμε, π.χ. να περάσουμε την εξεταστική ή από ερωτική απογοήτευση. Νοιώθουμε απογοήτεσυη και ανασφάλεια για τον εαυτό μας. Πονάμε. Φοβόμαστε.

Σε όλο τον δρόμο της ζωής μας, νοιώθουμε πολλές φορές έντονη συναισθηματική φόρτιση. Είτε από χαρά είτε από λύπη. Είτε από άγχος. Οι ορμόνες μας τρελλαίνονται για μερικά λεπτά και όλη αυτή η φόρτιση ξεσπάει με δάκρυα.

Σαν να θέλουν να σβήσουν τον πόνο. Να ξεπλύνουν όλη την ασχήμια, είτε την εσωτερική είτε την εξωτερική. Το υγρό στοιχείο λειτουργεί θεραπευτηκά και ένας από τους τρόπους του είναι με την εκδήλωση δακρύων.

Μόνο όταν τελικά καταφέρουμε και αφήσουμε τα δάκρυα να κυλήσουν νοιώθουμε ανακουφισμένοι από όλα. Νοιώθουμε ανάλαφροι και απελευθερωμένοι από όλα όσα μας κρατούσαν πίσω. 

Ακόμα και όταν μας πλυμμηρίζει απέραντη ευτυχία, το σώμα μας και το πνεύμα μας ξεχυλίζει από συναίσθημα και θέλει να το μοιραστεί προς τα έξω... με την μορφή των δακρύων.

Δεν είναι ντροπή να δακρύζουμε. Είναι δύναμη. Έκφραση συναισθημάτων. Άνθρωπος που δεν δακρύζει δεν έχει αισθήματα. Δεν νοιώθει. Είναι αδύναμος.

Κυρίαρχα στοιχεία ο φόβος και η ευτυχία. Αντίθετα μεταξύ τους αλλά εκδηλώνονται με τον ίδιο τρόπο... ΤΟ ΔΑΚΡΥ!

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

Καινούριο ιστολόγιο

Αγαπώ τα βιβλία! Booklovers!

Καινούριο ιστολόγιο με θέμα ...τα βιβλία. 

Πάντα ήθελα να δουλεύω σε βιβλιοθήκη ή έστω βιβλιοπωλείο.

Για να μου φύγει ο καημός, έφτιαξα αυτό το ιστολόγιο.

Σκοπός να σας προτείνουμε βιβλία που έχουμε διαβάσει,

έτσι μπορούμε να κάνουμε την δική μας 

προσωπική κριτική. 

Επίσης, θα έχουμε το νου μας για καινούριες εκδόσεις. 
Θα ήταν χαρά μου να συμμετέχετε κι εσείς σε αυτό,

προτείνοντάς μας βιβλία προς ανάγνωση!

Ως θέμα για την πρώτη ανάρτηση είναι ο Όμηρος, με την Οδύσσεια!

Όσοι booklovers... προσέλθετε!

Τα 7 σύγχρονα θαύματα του κόσμου!

Κατόπιν ψηφοφορίας που έγινε το 2007, τα νέα 7 θαύματα του κόσμου είναι: 

Το Σινικό Τείχος,


η πόλη Πέτρα της Ιορδανίας,


το Άγαλμα του Χριστού του Λυτρωτή στο Ρίο ντε Τζανέιρο στη Βραζιλία,


το Μάτσου Πίτσου στο Περού,


οι πυραμίδες Τσίτσεν Ίτζα στο Γιουκατάν στο Μεξικό, 


το Κολοσσαίο της Ρώμης και


το Ταζ Μαχάλ στην Άγκρα της Ινδίας.

Έλαβαν συμμετοχή 21 θαύματα του σύγχρονου κόσμου, προϋπόθεση να ήταν κατασκευασμένο από ανθρώπινα χέρια, να βρισκόταν σε σχετικά καλή κατάσταση και
να είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή του μέχρι το 2000.

Αυτά ήταν...
1. Ακρόπολη Αθήνα, Ελλάδα
2. Παλάτι της Αλάμπρα Γρανάδα, Ισπανία
3. Ναός του Ανγκόρ Καμπότζη
4. Τσίτσεν Ίτζα Γιουκατάν, Μεξικό
5. Άγαλμα του Χριστού του Λυτρωτή Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία
6. Κολοσσαίο Ρώμη, Ιταλία
7.Τα αγάλματα στα Νησιά του Πάσχα  Χιλή
8. Πύργος του Άιφελ Παρίσι, Γαλλία
9. Σινικό Τείχος Κίνα
10. Αγία Σοφία Κωνσταντινούπολη, Τουρκία
11. Ναός Κιομίζου Κιότο, Ιαπωνία
12. Κρεμλίνο Μόσχα, Ρωσία
13. Μάτσου Πίτσου Περού
14. Κάστρο Νοϊσβανστάιν Φούσεν, Γερμανία
15. Πέτρα Ιορδανία
16. Η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας Αίγυπτος
17. Άγαλμα της Ελευθερίας Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
18. Στόουνχεντζ Αμεσμπέρι, Μεγάλη Βρετανία
19. Όπερα του Σίδνει  Αυστραλία
20. Ταζ Μαχάλ Άγκρα, Ινδία
21. Τιμπουκτού Μάλι, Αφρική 

 πηγή http://www.forthnet.gr

Τις βαλίτσες σας και όσοι πιστοί προσέλθετε!!!!! :-)

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

Κάτι για να θυμόμαστε...

  • Απ' όλους τους ανθρώπους που εμφανίστηκαν πάνω στη Γη, οι Έλληνες ήταν οι πιό ευαίσθητοι στην Ομορφιά των Τεχνών & οι πιό αξεπέραστοι στον πολιτισμό τους.
Π.Ζ. Μπυρέτ (Γάλλος εκδότης & μεταφραστής)
  • Πες μου τί τραγουδάς και θα σου πω ποιός είσαι. 
Γαλλική παροιμία
  • Δείξε μου πώς τραγουδά και πώς χορεύει ένας λαός και θα σου πω αν ο πολιτισμός του είναι άρρωστος ή υγιής.
Κομφούκιος
  • Μπροστά από έναν πλούσιο πέρασε περήφανα και από τον φτωχό με συμπόνοια.
 
  • Για τα πιθανά πρέπει κανείς να μιλά, αλλά για το απίθανο να σιωπά.
Θαλής
  • Η λογοτεχνία δεν είναι παρά εκλαϊκευμένη φιλοσοφία.
Κωστής Παλαμάς
  • Σοφός είναι αυτός που ξέρει χρήσιμα κι όχι αυτός που ξέρει πολλά.
Αισχύλος
  • Αυτός που ζητά να βρει ένα σοφό, πρέπει πρώτα αυτός να είναι σοφός.
Εμπεδοκλής
  • Τί κακό έκανα; Τί καθήκον είχα να κάνω και δεν το έκανα;
Πυθαγόρας

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

Απόκριες

 Έρχεται το 3ήμερο της Καθαράς Δευτέρας. Χαρταετοί θα πετάξουν ψηλά στον ουρανό, το τραπέζι θα στρωθεί με τα καθιερωμένα εδέσματα και το σπίτι θα γεμίσει από κόσμο, φωνές, τραγούδια!Πολλοί άκουσα ότι θα φύγουν εκτός Πρωτεύουσας, προς τα εξοχικά τους. Εμείς θα μείνουμε στην πόλη, εκτός απροόπτου. Εσείς θα πάτε κάπου;


Ονομάστηκε έτσι, επειδή τη περίοδο αυτή, συνηθίζεται να μην τρώνε κρέας οι Χριστιανοί, δηλαδή «να απέχουν από κρέας». Λέγεται επίσης απόκριες, Απόκρεω, της Τυροφάγου, γιατί την εβδομάδα αυτή τρώνε μόνο γαλακτοκομικά και όχι κρέας, για να προετοιμαστούν σιγά - σιγά για τη νηστεία της Σαρακοστής. Ανάλογη με την ελληνική λέξη Αποκριά είναι και η λατινική λέξη Καρναβάλι (Carneval, carnavale, από τις λέξεις


Τις μέρες αυτές γίνεται το έθιμο του γλεντιού, της ψυχαγωγίας και του «μασκαρέματος», της μεταμφίεσης, που έχει παραμείνει από παλιές "εθνικές" γιορτές της ρωμαϊκής εποχής, τις γιορτές αφιερωμένες στην έκπτωση του θεού Κρόνου (Saturn) από τον Ήλιο Δία: τα Κρόνια «Λουπερκάλια» και «Σατουρνάλια» και από τις αρχαιότερες «Διονυσιακές γιορτές» των Ελλήνων, όπου οι άνθρωποι μεταμφιέζονταν, χόρευαν, τραγουδούσαν πίνοντας κρασί και το κέφι έφτανε στο κατακόρυφο προς τιμή του Διόνυσου.
Παλιότερα το καρναβάλι γινόταν παντού στην Ελλάδα με μασκαράτες ομαδικές, χορούς, γλέντια, σάτιρα και διάφορα ιδιαίτερα έθιμα σε κάθε μέρος. Ήταν ευκαιρία για ξεφάντωμα, κρασί και χίλια δυο πειράγματα. Μεγαλύτερα κέντρα τέτοιου ξεφαντώματος ήταν, όπως και σήμερα, η Πάτρα με το περιβόητο Πατρινό Καρναβάλι, που έχει τις ρίζες του στις αρχές του 19ου αιώνα, η Ξάνθη με το ξακουστό πλέον Ξανθιώτικο Καρναβάλι, που γίνεται πόλος έλξης αφού έχει το μεγαλύτερο καρναβάλι των Βαλκανίων με πολλά λαογραφικά στοιχεία, η Πλάκα των Αθηνών, και η Θήβα με τον περίφημο «βλάχικο γάμο» της. Στη Θήβα γίνεται και σήμερα ο «βλάχικος γάμος» που αρχίζει από την Τσικνοπέμπτη και αποτελείται από το προξενιό, το γάμο δυο νέων και τελειώνει με την πορεία των προικιών της νύφης και το γλέντι των συμπεθέρων. Όλες αυτές οι διαδικασίες είναι γεμάτες από σατυρική αθυροστομία, κέφι, γλέντι και χορό. Στην Πάτρα γίνεται το μεγαλύτερο καρναβάλι της Ελλάδας με διάρκεια δύο μηνών και τη τελευταία Κυριακή της αποκριάς γίνεται παρέλαση αρμάτων με επικεφαλής το ομοίωμα του θεού της αποκριάς του «Καρνάβαλου» και ακολουθία διάφορων άλλων έξυπνων μασκαρεμάτων, με τη συμμετοχή 40.000 καρναβαλιστών, και πλήθους επισκεπτών ενώ το κέφι δίνει και παίρνει. Στην Κοζάνη γίνεται το έθιμο του φανού, κατά το οποίο φωτιές και υπαίθρια γλέντια στήνονται σε διάφορες γειτονιές της πόλης.
Στην Πλάκα, καθώς και σ' όλα γενικά μέρη, γυρνούν στους δρόμους οι άνθρωποι μεταμφιεσμένοι, μικροί και μεγάλοι, μπαίνουν στα κέντρα, πίνουν, χορεύουν, πειράζονται και γλεντούν. Τα τελευταία χρόνια το "Καρναβάλι του Μοσχάτου" καταλαμβάνει τη πρώτη θέση μεταξύ των δήμων της Αττικής.


Μόνο οι Καθολικοί και οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί γνωρίζουν τις απόκριες, ενώ στην προτεσταντική βόρεια Ευρώπη δεν υπάρχουν. Στην Κολωνία και άλλες πόλεις του Ρήνου και στην Γερμανία το Καρναβάλι είναι σημαντικό κομμάτι της τοπικής παράδοσης και της κριτικής εναντίον της πολιτικής. Σύλλογοι και οργανώσεις προετοιμάζονται όλο το χρόνο για αυτές τις ημέρες. Επίσης σημαντικό Καρναβάλι παρουσιάζουν η Βενετία και η Νίκαια στη Γαλλία. To Καρναβάλι του Ρίο ντε Τζανέιρο θεωρείται το μεγαλύτερο του κόσμου και πολυπληθέστερο σε μια φαντασμαγορική κάθε φορά παρουσίαση όπου συνδυάζεται με παραδοσιακούς ξέφρενους χορούς όπως η Σάμπα.

Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

Τα 7 Θαύματα του Κόσμου ...κατά την Αρχαιότητα

Τα Επτά Θαύματα του Κόσμου (ή τα Επτά Θαύματα του Αρχαίου Κόσμου)
είναι σπουδαία μνημεία που καταγράφηκαν ως μεγαλουργήματα της εποχής ή
αλλιώς θαύματα του αρχαίου κόσμου κατά την αρχαιότητα και την προ Χριστού περίοδο.
Εμπνευστής του καταλόγου αυτού θεωρείται ο Αντίπατρος ο Σιδώνιος
ο οποίος επισκέφτηκε όλα τα μνημεία και συνέταξε τον κατάλογο.
Ο κατάλογος αποτελείται από επτά οικοδομήματα που βρίσκονται γύρω από το μεσογειακό πλαίσιο.
1. Το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού (352π.Χ.).


Τάφος του Μαύσωλου, του Πέρση σατράπη της Καρίας. Είχε 45 μέτρα ύψος και βρισκόταν στην Αλικαρνασσό, στην σημερινή Τουρκία.
Καταστράφηκε από σεισμό και επιδρομή από τους Ευρωπαίους Σταυροφόρους.

2. Η Πυραμίδα του Χέοπα στην Αίγυπτο (285π.Χ.).


Χτίστηκε κατά την διάρκεια της τέταρτης δυναστείας των Αιγυπτίων ως τάφος του Φαραώ Χέοπα. Δίπλα της βρίσκονται οι άλλες δυο μεγάλες πυραμίδες της ίδιας δυναστείας,
του Χεφρίνου και του Μυκερίνου.
Όλες βρίσκονται στην Αίγυπτο.

3. Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας (285π.Χ.).


Ο φάρος είχε 135 μέτρα ύψος και ήταν μεταξύ των πιο ψηλών δομών στη γη για πολλούς αιώνες. Βρισκόταν στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, και χτίστηκε από τον Σωκράτη τον Κνίδιο (Αίγυπτος).
Καταστράφηκε από σεισμό.

4. Ο Κολοσσός της Ρόδου, άγαλμα του Απόλλωνα.



Ένα τεράστιο άγαλμα του Θεού Ήλιου που ήταν τοποθετημένο στην προβλήτα του αρχαίου λιμένος της Ρόδου (Ελλάδα) και είχε 35 μέτρα ύψος. 















 Καταστράφηκε από σεισμό.

5. Οι κρεμαστοί Κήποι της Βαβυλώνας.


Κατασκευάστηκαν από τον Ναβουχοδονόσορα τον Β'. Οι κήποι έφθαναν τα 22 μέτρα ύψος. Η περιοχή αυτών βρίσκεται στο σημερινό Ιράκ.     
 Καταστράφηκαν από σεισμό.

6. Το Χρυσελεφάντινο Άγαλμα του Δία στην Ολυμπία, έργο του Φειδία.



Φιλοτεχνήθηκε από τον διάσημο στην αρχαιότητα γλύπτη Φειδία και ήταν τοποθετημένο στην Ολυμπία (Ελλάδα) και έφθανε τα 12 μέτρα ύψος.
 Κατασράφηκε από φωτιά.

7. Ο ναός της Αρτέμιδας στην Έφεσο.


Αφιερωμένο στην ελληνική θεά Αρτέμιδα, το χτίσιμο του διάρκεσε 120 έτη. Αρχικά κάηκε ολοσχερώς αλλά επανοικοδομήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο για να καταστραφεί πάλι από τους Γότθους. Βρισκόταν στην σημερινή Έφεσο της Τουρκίας.
Καταστράφηκε από εμπρησμό (από τον Ηρόστρατο) και λεηλασία.



Εάν κάναμε ένα κατάλογο με τα 7 σύχρονα θαύματα του κόσμου, ποιά θα ήταν;
...σε επόμενη ανάρτηση

Καλό μήνα!

Ήρθε ο Μάρτης! 


Ο Μάρτιος στην Ελληνική λαογραφία

Ένα από τα πιο διαδεδομένα έθιμα, που προέρχεται από την αρχαιότητα, είναι και η τοποθέτηση από τις μανάδες την 1η Μαρτίου ενός μικρού βραχιολιού από άσπρο και κόκκινο νήμα (που ονομάζεται Μάρτης) στο χέρι των παιδιών τους για να μην τα μαυρίσει ο Ήλιος. Ενώ ακόμη κατάλοιπο της αρχαιότητας είναι και το έθιμο που ήθελε τις ανύπαντρες κοπέλες να βάζουν των Αγίων Θεοδώρων κόλλυβα κάτω από το προσκέφαλό τους για να τους φανερώσουν τον άντρα που θα έπαιρναν. Επίσης κατά το μήνα αυτό συνηθίζονταν παλιά και το έθιμο της χελιδώνας.

Σήμερα, στη δημώδη παράδοση, ο λαός μας έχει δώσει στον Μάρτιο διάφορες ονομασίες που σχετίζονται κυρίως με τις ασταθείς καιρικές συνθήκες που επικρατούν στη διάρκειά του. Γι’ αυτό είναι γνωστός ως Κλαψομάρτης, αλλά και Πεντάγνωμος: «Ο Μάρτης ο Πεντάγνωμος, πέντε φορές εχιόνισε και πάλι το μετάνιωσε πως δεν εξαναχιόνισε», και «Μάρτης, γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης», και «Κάλιο Μάρτης στις γωνιές, παρά Μάρτης στις αυλές». Παρ' όλα αυτά ο Μάρτης θεωρείται ο καταλληλότερος μήνας για φύτεμα δένδρων και γι’ αυτό ονομάζεται και Φυτευτής, ενώ λόγω της γιορτής του Ευαγγελισμού ονομάζεται και Βαγγελιώτης. Τον Μάρτη πάντως ξεκινάει και η Άνοιξη, γι’ αυτό ονομάζεται και Ανοιξιάτης, ενώ χαρακτηριστική είναι και η παροιμία «από Μαρτιού καλοκαιριά, κι απ’ Αύγουστο χειμώνας». Ο Μάρτης περιλαμβάνει επίσης και το κύριο μέρος της νηστείας της τεσσαρακοστής: «Δεν λείπει ο Μάρτης από την Σαρακοστή», όπως χαρακτηριστικά λέγεται.

Άλλα προσωνύμια του Μάρτη στην ελληνική λαογραφία που σχετίζονται με τις παρατηρούμενες σ΄ αυτόν καιρικές μεταβολές είναι και οι εξείς:
  • «Φύλα ξύλα για τον Μάρτη να μη κάψεις τα παλούκια»
  • «Όπως ασπρίζουν τα βουνά το Μάρτη από τα χιόνια, έτσι ν΄ ασπρίσουν τα μαλλιά της νύμφης απ΄ τα χρόνια».
  • «Αν ρίξ΄ ο Μάρτης δυο νερά κι΄ Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε κείνο το ζευγά πό ΄χει πολλά σπαρμένα».
  • «Μάρτης βρέχει; Ποτέ μη πάψει» ή «Μάρτης έβρεχε κι ο θεριστής χαιρόταν»
  • «Κάλλιο Μάρτης καρβουνιάρης παρά Μάρτης λιοπυράρης».
  • «Οπόχει κόρη ακριβή τον Μάρτη Ήλιος μη τη δει»
  • «Του Μάρτη οι αυγές με κάψανε του Μάη το μεσημέρι…».
  • «Τον Μάρτη στον Ήλιο μη κοιμηθείς».
πηγή  http://el.wikipedia.org

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India