Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

"Τσαλακωθείτε" - κάνει καλό!



Θυμάστε ένα άρθρο που είχα κάνει με τις γκριμάτσες; Μερικές φορές, ή μάλλον όσο το δυνατόν πιο συχνά μπορούμε, είναι καλό να "τσαλακωνόμαστε" για να έρχεται το γέλιο στα χείλη μας. Να αφήνουμε την σοβαροφάνεια κάπου κλεισμένη καλά, και να αφηνόμαστε λίγο πιο χαλαροί. Δεν είναι τυχαίο αυτό που λένε, ότι εάν θες να μάθεις κάνε ότι κάνει ένα παιδί. 

Όσες φορές το έχω ακολουθήσει έχει βγει αληθινό! 

Έχουμε ξυπνήσει το πρωί και χουζουρεύουμε στο κρεβάτι. Αρχίζουν τα παιδιά τα παιχνίδια, ζουλήγματα, γαργαλητά, χοροπηδητά. Σε μία στιγμή αυθορμητισμού η μεγάλη μου κόρη κλείνει την μύτη της και μιλάει. Η φωνή βγαίνει περίεργη και παραμορφωμένη. Α! Ξαφνικά νέο παιχνίδι το οποίο ακολουθούμε όλοι! Και η μαμά αυστηρά! Ο ένας κλείνει την μύτη του άλλου και οπωσδήποτε πρέπει αυτός ο άλλος να πει κάτι. Τι γέλια, τι χαχανητά! Άλλη τόση ώρα να καθόμασταν σίγουρα δεν θα βαριόμασταν να παίζουμε με αυτό το παιχνίδι.

Η διάθεση σίγουρα της μαμάς ήταν πολύ διαφορετική από όταν άνοιξε λίγο το μάτι της :-) 


Τρίτη, 20 Μαρτίου 2012

Χρωμοθεραπεία

Υπάρχουν πολλά είδη θεραπείας. Ένα από αυτά είναι και η χρωμοθεραπεία. Δεν είναι τυχαίο πως όταν νοιώθουμε άσχημα επιλέγουμε να φορέσουμε μαύρα ρούχα. Αντίθετα, όταν νοιώθουμε όμορφα επιλέγουμε ανοιχτόχρωμα. Όλα είναι θέμα ψυχολογίας και εάν θέλουμε να νοιώθουμε καλύτερα, ίσως να πρέπει να ξεκινήσουμε αλλάζοντας και την γκαρνταρόμπα μας. Γιατί όχι και τα χρώματα που επικρατούν στο σπίτι μας.


ΟΡΙΣΜΟΣ
Το χρώμα είναι μια ποιότητα φωτός. Το περιβάλλον μας υπόκειται στις διακυμάνσεις αυτής της ποιότητας φωτός. Η μέρα μπορεί να είναι ηλιόλουστη ή μουντή και υγρή. Υπάρχουν άπειρες παραλλαγές ανάμεσα σ' αυτά τα δύο σημεία. Αυτό εξαρτάται από τις ακτίνες ή τα μαγνητικά κύματα, που παίζουν γύρω μας.

Η αληθινή απόδοση της αίσθησης του χρώματος είναι η ίδια η ζωή. Το παιχνίδι του χρώματος, που εκδηλώνεται ως φως, είναι η ορατή έκφραση της Θείας πνοής, με τη μορφή κυμάτων φωτός.


ΒΑΣΙΚΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΣΤΗN ΧΡΩΜΑΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑΤο κόκκινο είναι το χρώμα της κατασκευής, δηλ. διατηρεί τον αριθμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων στον οργανισμό και τονώνει τη λειτουργία του ήπατος.
Το ιώδες (βιολέ) είναι το χρώμα της διάσπασης ή του καταβολισμού. Επιδρά στο σπλήνα. Ο σπλήνας καταστρέφει τα γέρικα αιμοσφαίρια και παράγει τα λευκά, που καταπολεμούν τα βακτηρίδια.

Το κόκκινο βρίσκεται στη μια άκρη του ορατού φάσματος του φωτός, ενώ το ιώδες βρίσκεται στο άλλο άκρο. Το κεντρικό χρώμα, αυτό που εξισορροπεί το φωτεινό φάσμα είναι το πράσινο.
Το πράσινο είναι το χρώμα, που ενεργοποιεί και δυναμώνει τη δραστηριότητα της υπόφυσης. Η υπόφυση είναι ο κύριος αδένας που ρυθμίζει τους υπόλοιπους. Θα λέγαμε ότι είναι ο μαέστρος της ορχήστρας όλων των άλλων αδένων του σώματος. Έτσι η υπόφυση επιδρά στη λειτουργία κάθε τμήματος του οργανισμού. Ώστε το πράσινο φέρ-νει την ισορροπία στο σώμα μας και στέκει ανάμεσα στις αντίθετες λειτουργίες του ή-πατος και του σπληνός, του αναβολισμού και του καταβολισμού, που ρυθμίζονται με την υπόφυση.
Συνεπώς τα βασικά χρώματα στη χρωμοθεραπεία είναι το κόκκινο, το ιώδες και το πράσινο.Η χρωμοθεραπεία δεν βλάπτει, ούτε έχει παρενέργειες. Θεραπευτικά χρησιμοποιεί τον τύπο, που ταιριάζει καλύτερα με την αύρα του αρρώστου. Υπάρχει μόνο αντίδραση, δηλ. αν δοθεί μεγάλη ποσότητα ακτίνων, θα υπάρξει παροδικά όξυνση μιας λειτουργίας.
Κάθε άνθρωπος χρειάζεται τα ιδιαίτερα (προσωπικά) χρώματά του. Η ψυχοσωματική του υγεία εξαρτάται, αν το σώμα του δέχεται την ανάλογη ποσότητα ακτίνων, που του εξασφαλίζει την ισορροπία. Δηλ. η ποσότητα να είναι τόση, ώστε να συνεφέρει, να ξαναφτιάξει και να ξαναδώσει ζωντάνια σε κάθε όργανο. Να διατηρήσει την υγεία και να απελευθερωθεί από την νόσο.
Το κόκκινο χρώμα τροφοδοτεί το φυσικό σώμα με ενέργεια και ζωτικότητα. Ιδιαίτερα επηρεάζει τις δημιουργικές, τις γενετικές και τις λειτουργίες αποκατάστασης.
Συμβάλλει στη θερμοκρασία και τη ζεστασιά του σώματος και διώχνει την κρυάδα και τα κρυολογήματα. Τονώνει την κυκλοφορία του αίματος και βοηθά στην αποβολή της αδρεναλίνης. Διώχνει τα αισθήματα κόπωσης και ανίας. Δίαιτα, που συνεργάζεται με το κόκκινο χρώμα, είναι τα παντζάρια, ραπανάκια, κεράσια, κορόμηλα, δαμάσκηνα, σπανάκι, κάρδαμο, σταφίδα και γενικά κάθε λαχανικό ή φρούτο, που περιέχει σίδηρο.
περισσότερα εδώ: http://www.laosver.gr/news/articles/10291.html

Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012

Εργαστήρι Ψυχοκινητικής - Κάθε Σάββατο έχει πολύ παιχνίδι!


Το Εργαστήρι Ψυχοκινητικής μας προσκαλεί σε παιχνίδι κάθε Σάββατο, παιδιά και γονείς! Δηλώστε συμμετοχή και πάρτε μέρος στα εκπαιδευτικά παιχνίδια.
Για παιδιά από 2 έως 3,5 ετών.

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

Παιδί και Κρίση, Πώς να μιλήσω στο παιδί μου για την οικονομική κρίση;



Πολλοί γονείς αναρωτιούνται αν πρέπει να μιλήσουν στο παιδί τους για τις δυσκολίες που βιώνουν στη δουλειά τους, για την καθημερινότητα που αλλάζει, για την κοινωνία που μεταμορφώνεται, για την κρίση που αγγίζει όλους.

Το σεμινάριο αυτό δίνει τη δυνατότητα στους γονείς να μάθουν να αξιοποιούν τις δυσκολίες με τρόπο λειτουργικό, χωρίς όμως ταυτόχρονα να τις μειώνουν.

Προσφέρει την ευκαιρία
μιας άλλης οπτικής, όπου το "όχι" σε ένα δώρο ή μια έξοδο θα γίνει εφόδιο και όχι στέρηση, με στόχο να ελευθερώσει τον γονιό και το παιδί του και όχι να τους εγκλωβίσει.

Ενδεικτική θεματολογία:


  • Η κρίση στον εργαζόμενο γονιό
  • Η κρίση στο ζευγάρι
  • Η κρίση στην οικογένεια
  • Η κρίση στην κοινωνία
  • Κρίση & παιδί:
    • Πρέπει να του μιλήσω;
    • Τι πρέπει να γνωρίζει & πότε
    • Πώς του μιλάω για την καθημερινότητα που αλλάζει
  • Η κρίση ως μεταβατική περίοδος & περίοδος προσαρμογής
  • Κάνοντας την κρίση ευκαιρία
 
Ημερομηνία: Παρασκευή 30/03/2012
Ώρα: 18:30- 20:00
Κόστος: 25€
 
 
Τριανταφυλλιά Χαρίλα, Ψυχολόγος, MSc Εργασιακή υγεία, Ειδίκευση στην Συστημική – Οικογενειακή Ψυχοθεραπεία
Τηλ. Επικοινωνίας:   210.9956190, Δ/ νση Κύπρου 6, Αργυρούπολη, http://www.kepsy.gr
 

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Η εμπειρία της Χαρά Κ.

Η Χαρά ένοιωσε την αμφιβολία για το πόσο καλή μαμά είναι, τον φόβο για την υγεία του παιδιού της, οι αλλαγές στο σώμα της... Με την βοήθεια της οικογένειάς της όμως κατάφερε και απέκτησε την εμπιστοσύνη στον εαυτό της και χαίρεται την ζωή με την οικογένειά της.

Στην πρωτη μου κορη, η επιλοχεια καταθλιψη κρατησε περιπου 20 μερες. Ολη μερα εκλαιγα. Ενιωθα μονη μου και αβοηθητη. Με το που εφευγε ο αντρας μου για δουλεια, τα ματια μου πρηζοταν απ'το κλαμα! Δεν ηθελα να φευγει! Ειχα και φοβια οτι κατι θα παθει το παιδι. Δεν κοιμομουν καλα πρωτον γιατι καθε δυο ωρες θηλαζε και δευτερον ηθελα να βλεπω αν αναπνεει! Αλλα ευτυχως μετα αρχισα να νιωθω καλυτερα.Πηρα και το κολαι με το μωρο και αρχισα να ηρεμω. Με βοηθησαν βεβαια η μαμα μου και η πεθερα μου. Πολυ με στηριξαν. Ημουν και 22 ετων τοτε!
Στη δευτερη κορη, 13 μηνων ειμαστε τωρα, μου κρατησε περισσοτερο. Ο πιο βασικος παραγοντας ηταν διοτι την τριτη μερα την μεταφεραμε στη Νεογνολογικη μοναδα εντατικης θεραπειας γιατι μεσα στην κοιλια μου εκανε τα κακακια(μυκωνιο) και μολυνθηκε το αιμα. Την ειχαμε μεσα 12 ολοκληρες μερες με σωληνακια και αντιβιωση. Δεν νομιζω στην ζωη μου να υπηρξα σε ασχημοτερη ψυχολογικη κατασταση. Απο το πρωι μεχρι το βραδυ εκλαιγα. Φοβομουν παρα πολυ, ειδικα τις πρωτες μερες. Την πεμπτη μερα βγαλαμε τα σωληνακια, την μεταφεραμε στα κουνακια και πηγαινα την θηλαζα στη μοναδα καθε τρεις ωρες. Που σημαινει οτι τα πραγματα πηγαιναν πολυ καλα. Εγω ομως συνεχιζα να κλαιω. Και να φωναζω. Σαν να το ειχα αναγκη να φωναξω. Να βγαλω αυτο το μπουκωμα και το βαρος που ενιωθα μεσα μου! Ενιωθα κενο, μπουκωμα, απελπισια, φοβο και θλιψη. 

Ευτυχως ομως με στηριξε παρα πολυ ο αντρας μου και ολοι οι φιλοι και οι συγγενεις! Δοξαζω τον Θεο που εχω ολα αυτα τα ατομα κοντα μου! Και ενω την δωδεκατη μερα βγηκαμε με ενα κοριτσαρο υγιεστατο...εγω συνεχισα να κλαιω! Δεν μπορουσα να χαρω τιποτα! Να την θηλαζω και το δακρυ να πεφτει πανω στο μωρο! Δεν ειχα διαθεση για τιποτα. Και ενα αλλο που επιρρεασε, ειναι τα κιλα μου. Εβαλα 26 κιλα και αυτο μου κοστισε. Ενιωθα χοντρη, πρησμενη και κακασχημη. Δεν ηθελα να κοιτιεμαι στον καθρεφτη. Ηθελα να με φτυνω. Με σιχαινομουν. Ολη μερα με τις μπυτζαμες. Δεν ηθελα κοσμο. Νευριαζα οταν ερχοταν κοσμος. Ημουν νευρικη και αποτομη προς ολους χωρις να μου φταινε! Ολο αυτο κρατησε σε εντονο βαθμο δυο μηνες. Αλλα συνεχισα να αισθανομαι μια βαθια θλιψη και ενα κενο και στη συνεχεια, απλα πιο ηπια. Και ενιωσα πλεον καλα, μετα τους 4-5 μηνες! Βοηθησε ισως οτι ηταν πλεον καλοκαιρι και εβγαινα καθε μερα εξω. Και οτι ειχα χασει 10 κιλα.

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

Αξιοποιώντας τον θυμό των παιδιών

Το συναίσθημα του θυμού προκαλεί φόβο και στα παιδιά και στους γονείς,
επειδή συνήθως συνοδεύει μια σύγκρουση, μια κρίση, ένα περιστατικό
που δυσκολεύονται να το διαχειριστούν. Όμως, το συναίσθημα του θυμού
των παιδιών μπορεί πραγματικά να αποτελέσει μια ευκαιρία για σωστή
διαπαιδαγώγηση. Είναι ένα από τα πιο λειτουργικά συναισθήματα όταν
αξιοποιηθεί με τον κατάλληλο τρόπο.

Είναι σημαντικό να καταλάβουν οι γονείς, ότι η έκφραση θυμού από το παιδί
αποτελεί κάτι διαφορετικό από μια πρόκληση της εξουσίας τους. Ο θυμός τους
είναι πραγματικός και αφορά ένα συγκεκριμένο περιστατικό. Δεν αποτελεί μια
απόδειξη της ανικανότητας του γονιού, ούτε αντιπροσωπεύει απλώς «μια ακόμη
αναθεματισμένη ικανότητα που πρέπει να τακτοποιήσουμε». Αν καταγραφεί
με αυτό τον τρόπο, αυτό που θα ακολουθήσει θα είναι πολύ πιο δύσκολο να
διαχειριστεί από το γεγονός που το πυροδότησε.

Εξίσου σημαντικό είναι η πλήρης αποδοχή χωρίς όρους των συναισθημάτων
των παιδιών. Η αποδοχή όλων των συναισθημάτων δεν σημαίνει αποδοχή όλων
των συμπεριφορών. Το παιδί πρέπει να γνωρίζει και να κατανοεί σαφέστατα τις
συνέπειες της κακής συμπεριφοράς. Όμως, πρέπει τα παιδιά – και οι γονείς –
να αντιληφθούν ότι το να είναι θυμωμένα δε σημαίνει ότι έχουν κακό χαρακτήρα
ή ότι μισούν το πρόσωπο με το οποίο έχουν θυμώσει. Τα παιδιά θεωρούν ότι
η κακή διάθεση είναι συνώνυμη του κακού παιδιού. Έτσι, προσπαθούν να
κάνουν ότι μπορούν για να ανταποκριθούν στις προσδοκίες τους. Γίνονται
ειδήμονες στην απόκρυψη και την παρασιώπηση. Ακόμη περισσότερο, κάνουν
ό,τι μπορούν για να μην αισθάνονται. Πρέπει να καταλάβουν ότι το πρόβλημα
δεν είναι τα συναισθήματα τους, αλλά η κακή συμπεριφορά τους.

Έτσι, προχωρώντας οι γονείς πέρα από την αποδοχή, βάζουν όρια στην
ανάρμοστη συμπεριφορά και διδάσκουν στα παιδιά πώς να χειρίζονται τα
συναισθήματά τους, πώς να βρίσκουν τις κατάλληλες διεξόδους και πώς να
λύνουν τα προβλήματά τους.


Τριανταφυλλιά Χαρίλα,
Ψυχολόγος - ψυχοθεραπεύτρια
MSc Εργασιακή Υγεία
Ειδίκευση στη Συστημική -οικογενειακή ψυχοθεραπεία

Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2012

10 τρόποι για να ξεσπάμε... οι μάνες κυρίως.

Τελευταία δεν ακούω ένα καλό. Άντε για να μην είμαι υπερβολική, σπάνια ακούω ένα καλό. Συνήθως οι γυναίκες "πληρώνουν" την όλη πίεση, και αναφέρομαι στην ψυχολογική. Τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα όταν υπάρχει παιδάκι ή και περισσότερα από ένα. Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί και έχω κάτσει να σκεφτώ για το πως θα μπορούσε μία τέτοια γυναίκα να ξεσπάσει;

Μετά από λίγη έρευνα, λίγη συζήτηση και λίγη σκέψη κατέληξα σε μερικούς τρόπους. Διαλέξτε αυτόν που σας ταιριάζει... ή κι όλους ακόμη καλύτερα! Πολλοί από τους παρακάτω τρόπους είναι για γυναίκες, μαμάδες που δεν μπορούν εύκολα να αφήσουν κάπου τα παιδάκια και να βγουν έξω.

1. Βάλτε όσο πιο δυνατά μπορείτε την μουσική και αρχίστε να χορεύεται, πάνω κάτω, μαζί με το παιδί σας. Η αδρεναλίνη από την εκτόνωση θα σας ανεβάσει στα ύψη, θα εκτονωθείτε και θα νοιώσετε τουλάχιστον πιο ήρεμες. Επιπλέον θα έχετε διασκεδάσει με το μικρό σας.

2. Ξεσπάστε σε βιντεοπαιχνίδι. Το μυαλό προσκολλάτε στο πως θα φτάσετε στην νίκη, που θα ξεχάσετε το οτιδήποτε που σας παιδεύει. 

3. Κάντε ένα χλιαρό μπάνιο. Αφιερώστε λίγη ώρα κάτω από το ντους, ακόμη και μέχρι να τελειώσει το ζεστό νερό. Χαλαρώνει τους μυς. Ακούτε μόνο το νερό να τρέχει και απλά ταξιδεύετε με το μυαλό σας.

4. Ζητήστε από την γιαγιά και τον παππού, ή από κάποια φίλη να κρατήσει για ένα δίωρο το παιδάκι σας. Ακόμη καλύτερα εάν έχετε μία φίλη που έχει παιδάκι και κάνετε παρέα μαζί. Αφιερώστε αυτό το δίωρο για εσάς, κάντε αυτό που σας αρέσει. Πηγαίνετε μία βόλτα να χαζέψετε τις βιτρίνες, πηγαίνετε σινεμά, πιείτε ένα καφεδάκι με φίλους, κομμωτήριο, μανικιούρ, οδηγήστε με συνοδεία τα αγαπημένα σας τραγούδια. Ή απλά ρίξτε το στον ύπνο! 

5. Ανακαλύψτε ένα χόμπυ. Φτιάξτε έναν χώρο στο σπίτι σας μόνο για εσάς. Ένα γραφείο για το χόμπυ σας και μόνο. Δοκιμάστε τις χειροτεχνίες, τα παζλ, την ζωγραφική, την λογοτεχνία, την συγγραφή. 

6. Καλέστε κόσμο στο σπίτι κατά προτίμηση με παιδάκια κοντά στην ηλικία των δικών σας. Οργανώστε ένα μίνι πάρτυ. Τι κι αν δεν είναι κάποια γιορτή; Η προετοιμασία με το φαγητό και την διακόσμηση, μέχρι και το συμμάζεμα μετά, θα σας ξεμπλοκάρει από την καθημερινότητα. Πάνω από όλα η καλή παρέα!

7. Γραφτείτε σε γυμναστήριο. Ή κάντε γυμναστική στο σπίτι σας. Υπάρχουν τόσα βίντεο στο διαδίκτυο με οδηγίες για αρχάριους και μη στην γυμναστική που θα γίνει συνήθεια και παράλληλα γυμνάζεστε! Πλησιάζει Καλοκαίρι μην το ξεχνάμε! Μία σκέψη, να πάρετε ένα σάκο του μποξ και να ρίχνετε όποτε θέλετε καμιά δεκαριά μπουνιές και κλωτσιές! 

8. Εάν είστε σε φάση υπερέντασης, δοκιμάστε να κάνετε γενική σε ένα δωμάτιο του σπιτιού από το ταβάνι έως το πάτωμα. Θα γίνει λαμπίκο και θα έχετε εκτονωθεί κιόλας.

9. Βαριέστε τις δουλειές του σπιτιού και επειδή είστε πιεσμένη δεν σας βγαίνουν; Εάν δεν πετύχει το "τηλεφωνώ σε μία φίλη και μιλάμε μέχρι να τελειώσω το σίδερο", τότε καλύτερα αφήστε στην άκρη τα ρούχα και δοκιμάστε κάτι άλλο.Οι δουλειές ποτέ δεν τελειώνουν...

10. Μερικές φορές απλά πρέπει να κατεβάζετε τον γενικό διακόπτη του μυαλού σας. Δοκιμάστε αφεψήματα, μαύρη σοκολάτα, κακάο. Η σωστή διατροφή βοηθά στην ψυχολογία.


Πολλά από τα παραπάνω τα έχω δοκιμάσει, σε συνδυασμό ή μόνο το ένα. Ελπίζω να σας βοηθήσουν και εσάς.

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India