Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Η εμπειρία της Χαρά Κ.

Η Χαρά ένοιωσε την αμφιβολία για το πόσο καλή μαμά είναι, τον φόβο για την υγεία του παιδιού της, οι αλλαγές στο σώμα της... Με την βοήθεια της οικογένειάς της όμως κατάφερε και απέκτησε την εμπιστοσύνη στον εαυτό της και χαίρεται την ζωή με την οικογένειά της.

Στην πρωτη μου κορη, η επιλοχεια καταθλιψη κρατησε περιπου 20 μερες. Ολη μερα εκλαιγα. Ενιωθα μονη μου και αβοηθητη. Με το που εφευγε ο αντρας μου για δουλεια, τα ματια μου πρηζοταν απ'το κλαμα! Δεν ηθελα να φευγει! Ειχα και φοβια οτι κατι θα παθει το παιδι. Δεν κοιμομουν καλα πρωτον γιατι καθε δυο ωρες θηλαζε και δευτερον ηθελα να βλεπω αν αναπνεει! Αλλα ευτυχως μετα αρχισα να νιωθω καλυτερα.Πηρα και το κολαι με το μωρο και αρχισα να ηρεμω. Με βοηθησαν βεβαια η μαμα μου και η πεθερα μου. Πολυ με στηριξαν. Ημουν και 22 ετων τοτε!
Στη δευτερη κορη, 13 μηνων ειμαστε τωρα, μου κρατησε περισσοτερο. Ο πιο βασικος παραγοντας ηταν διοτι την τριτη μερα την μεταφεραμε στη Νεογνολογικη μοναδα εντατικης θεραπειας γιατι μεσα στην κοιλια μου εκανε τα κακακια(μυκωνιο) και μολυνθηκε το αιμα. Την ειχαμε μεσα 12 ολοκληρες μερες με σωληνακια και αντιβιωση. Δεν νομιζω στην ζωη μου να υπηρξα σε ασχημοτερη ψυχολογικη κατασταση. Απο το πρωι μεχρι το βραδυ εκλαιγα. Φοβομουν παρα πολυ, ειδικα τις πρωτες μερες. Την πεμπτη μερα βγαλαμε τα σωληνακια, την μεταφεραμε στα κουνακια και πηγαινα την θηλαζα στη μοναδα καθε τρεις ωρες. Που σημαινει οτι τα πραγματα πηγαιναν πολυ καλα. Εγω ομως συνεχιζα να κλαιω. Και να φωναζω. Σαν να το ειχα αναγκη να φωναξω. Να βγαλω αυτο το μπουκωμα και το βαρος που ενιωθα μεσα μου! Ενιωθα κενο, μπουκωμα, απελπισια, φοβο και θλιψη. 

Ευτυχως ομως με στηριξε παρα πολυ ο αντρας μου και ολοι οι φιλοι και οι συγγενεις! Δοξαζω τον Θεο που εχω ολα αυτα τα ατομα κοντα μου! Και ενω την δωδεκατη μερα βγηκαμε με ενα κοριτσαρο υγιεστατο...εγω συνεχισα να κλαιω! Δεν μπορουσα να χαρω τιποτα! Να την θηλαζω και το δακρυ να πεφτει πανω στο μωρο! Δεν ειχα διαθεση για τιποτα. Και ενα αλλο που επιρρεασε, ειναι τα κιλα μου. Εβαλα 26 κιλα και αυτο μου κοστισε. Ενιωθα χοντρη, πρησμενη και κακασχημη. Δεν ηθελα να κοιτιεμαι στον καθρεφτη. Ηθελα να με φτυνω. Με σιχαινομουν. Ολη μερα με τις μπυτζαμες. Δεν ηθελα κοσμο. Νευριαζα οταν ερχοταν κοσμος. Ημουν νευρικη και αποτομη προς ολους χωρις να μου φταινε! Ολο αυτο κρατησε σε εντονο βαθμο δυο μηνες. Αλλα συνεχισα να αισθανομαι μια βαθια θλιψη και ενα κενο και στη συνεχεια, απλα πιο ηπια. Και ενιωσα πλεον καλα, μετα τους 4-5 μηνες! Βοηθησε ισως οτι ηταν πλεον καλοκαιρι και εβγαινα καθε μερα εξω. Και οτι ειχα χασει 10 κιλα.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India