Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010

Ημερολόγιο ...1η Ενότητα.

Αυτό το μπλοκ έγινε με σκοπό να κινητοποιηθούμε και να παροτρίνουμε κι άλλες μαμάδες να μιλήσουν και να μοιραστούν μαζί μας την εμπειρία τους. Με αυτόν τον τρόπο βοηθάμε η μία την άλλη. Έστω και μία μανούλα εάν βοηθηθεί τότε έχουμε κάνει κάτι! Η δική μου ιστορία ξεκινάει με την δεύτερη γένναΑλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Πάντα έλεγα, όταν ελεύθερη ακόμη, ότι θέλω να κάνω δύο παιδάκια, και κατά προτίμηση ένα κορίτσι και ένα αγόρι. Και έτσι έγινε. Έχω ένα κοριτσάκι 3 χρονών και ένα αγοράκι 2 ετών. Στην πρώτη εγκυμοσύνη δούλευα ακόμη και πέρναγα μεγάλο λούκι. Η γυναίκα στον χώρο εργασίας εάν αποφασίσει να κάνει οικογένεια ξαφνικά γίνεται ένας αόρατος πόλεμος!! Είχα μία πολύ καλή εγκυμοσύνη. Δεν έχω παράπονο. Γέννησα με καισαρική. Είχε τυλιχτεί ο ομφάλιος λώρος γύρω από το λαιμουδάκι της και άρχιζε να την πιέζει και δεν τρεφόταν σωστά.

Μόλις η μπουμπού μου έγινε 10 μηνών αποφάσισα να σταματήσω την δουλειά για να μπορέσω να κάνω ένα δεύτερο παιδάκι. Το ήξερα ότι με το που τελείωνε ο χρόνος της άδειας με περίμενε μία απόλυση. Γι΄αυτό και το πήρα εγωϊστικά και έφυγα όπως εγώ ήθελα. Και έτσι έγινε. Τέλος 2007 σταματάω και γίνομαι νοικοκυρούλα. Στις 14 Φλεβάρη μαθαίνω ότι είμαι έγκυος! Τί ωραία ημέρα για ανακοίνωση τέτοιου ωραίου γεγονότος! Εκεί που περιμένεις τις ίδιες χαρές όπως με την πρώτη εγκυμοσύνη, υπάρχει ένα κλίμα περίεργο, αγχωτικό, μουντό. Τί συμβαίνει; Δεν θα γίνω καλή μάνα; Δεν θα μπορώ να ανταποκριθώ στα καθήκοντά μου;

Η δεύτερη εγκυμοσύνη, επείσης ήρεμη αλλά με πολύ περισσότερο άγχος. Μέσα Καλοκαιριού, ζέστη, ειδικά το τελευταίο 3μηνο. Άγχος για το όνομα του παιδιού. Πιέσεις έμμεσες και άμμεσες. Μέσα στα νεύρα!! Τελικά αυτό που θέλει η παράδοση, να βγαίνει δηλαδή όνομα από τους παππούδες και γιαγιάδες δεν θα το καταλάβω ποτέ. Γιατί να υπάρχουν τα ίδια ονόματα και να διαιωνίζονται; Αυτό περιμένουν για να τιμηθούν οι παππούδες και γιαγιάδες, να ακούσουν το όνομά τους; Τόσες παρεξηγήσεις και λόγια για ένα όνομα. Στο εξωτερικό καλά το κάνουν και βάζουν ονόματα άσχετα! Απλοποιούν τα πράγματα και ξεμπερδεύουν. Άσε που διαλέγουν και όνομα που να τους αρέσει.

Έρχεται λοιπόν τον Σεπτέμβρη το δεύτερο παιδάκι, αγοράκι αυτή τη φορά. Υγιέστατο! Πανέμορφο, ήσυχο. Ο θηλασμός κράτησε περίπου 3 μήνες. Το ευχαριστήθηκα η αλήθεια είναι γιατί στην κόρη μου δεν θηλάσαμε καθόλου. Από εκεί και πέρα ξεκινάει για εμένα η ιστορία με τα ψυχολογικά μου. Όχι ότι το κατάλαβα εκείνη την ίδια στιγμή. Δεν μπορείς να καταλάβεις πότε ακριβώς ξεκινάει η όλη ιστορία. Παρά μόνο όταν έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που ξάφνου νοιώθεις ένα χαστούκι να σε ξυπνάει από λήθαργο και να σου λέει “τί κάνεις; ποιά είσαι;”.

Αγαπημένοι μου αναγνώστες αυτά για τώρα. Σας έκανα μία παράθεση για το ξεκίνημα της δικής μου ιστορίας. Σιγά σιγά θα πω κι άλλα. Συγγνώμη εάν φαίνονται μπερδεμένα και όχι σε σειρά αλλά δυστυχώς στην έκθεση στο σχολείο δεν ήμουν και από τις καλύτερες.


2 σχόλια:

Mamma el είπε...

Ούτε εγώ μπορώ να καταλάβω αυτή την εμμονή με τη διαιώνιση των ονομάτων. Για να τους τιμήσεις λένε. Μα, μόνο με το όνομα τους τιμάς; Γονείς και πεθερικά. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να τιμήσεις κάποιον. Όπως οι πράξεις, τι θα δείξεις στον άλλον!
Θα περιμένουμε εναγωνίως τη συνέχεια.

Mamma el είπε...

Έχεις και ένα δωράκι φιλενάδα!

http://mammael.blogspot.com/

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India