Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

Άλλη μία εξομολόγηση...

Κάθε φορά που ανοίγουμε τον εαυτό μας και ερχόμαστε αντιμέτωποι με την γυμνή αλήθεια είναι σαν να χτυπάμε δυνατά, ίσως ματώνουμε, και πονάμε τόσο πολύ, που όμως ταυτόχρονα νοιώθουμε πιό δυνατοί και ανάλαφροι. Η Έλενα μοιράζεται μαζί μας την δική της εμπειρία μετά την γέννηση του παιδιού της, και όπως λέει βρήκε τον εαυτό της!

ΑΓΑΠΗΤΗ ΜΟΥ ΚΑΛΛΗ ΗΡΘΕ ΩΡΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΘΩ ΚΙ ΕΓΩ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ,ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΑΝΤΑ ΑΚΟΥΓΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ Η ΣΥΝΑΝΤΟΥΣΑ ΤΥΧΑΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΣΤΗΛΕΣ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΕΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΝ ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΚΑΙ ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΠΩ ΜΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ,ΤΟΣΟ ΑΚΡΑΙΑ!!!!!!

ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ,ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΑΠΟ 40 ΚΥΜΑΤΑ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΠΛΕΟΝ ΠΩΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΚΙ ΕΣΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ.Ο ΓΑΜΟΣ ΔΕΝ ΑΡΓΗΣΕ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΜΕΤΑ ΚΑΙ Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ!!!!!!ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΜΕΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΕΛΑΜΠΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΣΟ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΜΟΥ ΑΚΟΥΓΟΤΑΝ ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ ΜΟΥ:ΕΓΩ ΕΓΚΥΟΣ!!!!!!!!ΕΖΗΣΑ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΑ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ ΜΟΥ,ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑΚΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΞΕΠΕΡΑΣΤΗΚΕ ΣΥΝΤΟΜΑ ΠΑΡ'ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΕΝΤΟΝΑ!!!!ΩΣΠΟΥ ΕΦΤΑΣΕ Η ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΛΑΣΜΑΤΑΚΙ ΠΟΥ ΓΙΑ ΕΝΝΙΑ,ΠΕΡΙΠΟΥ,ΜΗΝΕΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ,ΗΡΘΕ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ!!!!!!!ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΩ ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΕΝΙΩΣΑ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΜΟΥ ΤΟ ΕΔΩΣΑΝ.....ΟΤΑΝ ΒΕΒΑΙΑ ΜΟΥ ΤΟ ΕΦΕΡΑΝ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΔΕΝ ΕΒΛΕΠΑ ΤΙΠΟΤΑ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΠΛΑΣΜΑΤΑΚΙ ΠΟΥ ΜΕ ΚΟΙΤΟΥΣΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ!!!!!!

ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΑΓΩΝΑΣ!!!ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ,ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΝΑΣΑ,ΤΗΝ ΖΕΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΚΑΛΙΑΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ....Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΜΕ ΟΤΙ ΠΙΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ ΠΟΤΕ!!!!!!!ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΚΛΑΜΑΤΑ,ΗΡΘΕ Ο ΘΥΜΟΣ ΚΙ ΕΝΑ ΠΝΙΞΙΜΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΩ ΑΠΟ ΠΟΥ.....ΚΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΝΑ ΠΙΑΣΤΩ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΩ ΓΙΑΤΡΕΙΑ!!!ΝΑ ΠΑΡΩ ΑΝΑΣΑ!!!!!!ΗΤΑΝ ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙ ΠΙΑ ΠΩΣ ΠΕΡΝΟΥΣΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ!!!!!ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΧΩ ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ!!!ΕΝΙΩΘΑ ΠΩΣ ΕΧΩ ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ!!!!ΕΝΙΩΘΑ ΑΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΝΑ ΥΠΕΡΝΙΚΗΣΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΝΙΩΘΑ,ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ,ΤΙΣ ΕΝΟΧΕΣ,ΤΟΝ ΠΟΝΟ....ΜΟΥ ΕΦΤΑΙΓΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΚΑΝΕΝΑΝ!!!ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!

Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΠΑΝΤΑ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟ,ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΕΓΩ ΔΕΝ ΤΟ ΕΒΛΕΠΑ,ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΑ,ΜΟΥ ΕΦΤΑΙΓΕ....Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΝΑ ΦΙΛΟΣΟΦΗΣΩ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ ΚΙ ΕΓΩ Η ΙΔΙΑ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ.ΜΕ ΦΟΒΙΖΕ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΠΩΣ ΙΣΩΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΕΙΔΙΚΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ.ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΦΤΑΣΩ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑ ΤΟ ΒΑΘΜΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΜΟΥ!!!!ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΙΝΑ ΞΑΝΑ ΕΡΧΟΤΑΝ Η ΙΔΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΤΟ ΠΝΙΞΙΜΟ ΚΑΙ Ο ΘΥΜΟΣ!!!!

ΠΑΛΕΨΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΠΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΝΑ ΔΩ ΚΑΘΑΡΑ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΤΙ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.ΔΙΑΒΑΖΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΕΒΛΕΠΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ.ΔΙΑΒΑΖΑ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΤΑ POST ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ.ΕΜΑΘΑ(ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΔΟΥΛΕΥΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ)ΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΖΩ ΤΟΝ ΘΥΜΟ ΜΟΥ,ΝΑ ΣΥΓΚΡΑΤΩ ΤΟΝ ΘΥΜΟ ΜΟΥ!!!ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΔΑΜΑΖΩ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΟΥ ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ!!ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΧΕΙΣ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΦΡΟΝΤΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΜΗ ΣΤΕΡΕΨΕΙ ΠΟΤΕ ΑΥΤΗ Η ΑΓΑΠΗ!!!!ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ.ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟ!!!ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΟ,ΑΔΥΝΑΤΟ ΟΜΩΣ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ!!!!!

ΠΛΕΟΝ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΠΩΣ ΕΧΩ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΧΗ ΚΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΩ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ 'ΕΠΙΛΟΧΕΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ'!!!!ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΒΟΗΘΗΘΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΚΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΟΠΩΣ ΒΟΗΘΗΘΗΚΑ ΚΙ ΕΓΩ ΚΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ!!!! 

4 σχόλια:

Mamma el είπε...

Κάτι δεν έχει πάει καλά με το κείμενο και τα βγάζει αλαμπουρνέζικα.
Για ξαναπέρασε το άλλη μια!
Φιλιά φιλενάδα!

Kalli είπε...

Ξαναπέρασα το κείμενο. Συγγνώμη για την ταλαιπωρία ελπίζω τώρα να είναι ευδιάκριτο! ¨-)

Mamma el είπε...

Καλέ τίποτα. Μια χαρά είναι τώρα!

Ανώνυμος είπε...

τα λες πραγματι πολυ ομορφα και μεσα απο τα λογια σου θυμηθηκα κι ενα συμπερασμα στο οποιο κατεληξα κι εγω μετα απο την δικη μου αντιστοιχη ιστορια,οτι ολα ειναι αγαπη,ολα μετουσιωνονται σε αγαπη,η αγωνια μας να ειμαστε καλες μανες,ο αγωνας που κανουμε με τον εαυτο μας να βρουμε ισορροπιες καιχρονο,οι θυσιες που προθυμα κανουμε για την μητροτητα ειναι το ιδιο ακριβως καυσιμο που μας κινει και τελικα ολα τα μπορουμε,ολους τους καλυπτουμε κι απο την διαπιστωση αυτην με την σειρα μας παιρνουμε ενεργεια απο αυτους που αγαπουμε για να συνεχιζουμε τον αιωνιο κυκλο της μανας που,για μενα τουλαχιστον,ειναι η ψυχη της οικογενειας,η ζωογονος δυναμη της.Ρομαντικο;Ισως...

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India