Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

Η 1η μου ημέρα με ποδήλατο στην πόλη!

Ήταν κάτι που το σκεφτόμουν καιρό τώρα. Βρήκα ξεχασμένο στην αποθήκη, το ποδήλατό μου, που μου είχαν πάρει στα γενέθλιά μου όταν έγινα 14(;) χρονών. Ένα mountain bike σε μωβ χρώμα. Σε πολύ καλή κατάσταση! Κάποιες λεπτομεριούλες φτιάχτηκαν και έγινε σαν καινούριο. Προσθέσαμε φώτα μπρος και πίσω, ένα κουδουνάκι του λείπει και είναι πλήρης!


Σήμερα, λοιπόν, πήρα την απόφαση. Να πάω στην δουλειά με το ποδήλατο! Είναι μία απόσταση που διανύεις με το αυτοκίνητο σε ένα τέταρτο το πολύ! Με το ποδήλατο έκανα 20 λεπτά. Στην αρχή μου φάνηκε πολύ παράξενο! Σιγά σιγά το συνήθισα και το απόλαυσα!

Η βόλτα με το ποδήλατο στην πόλη, σε κάνει να βλέπεις την ίδια την πόλη με άλλο μάτι. Τολμώ να πω ότι μου άρεσε κι όλας! Φαινόταν πιό φιλική. Προσωπικά, αισθανόμουν ξεχωριστή, ότι ανήκα σε μία μειονότητα, που πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα! Βλέπεις από μια πιό διαφορετική προοπτική τα πάντα γύρω σου. Έχετε παρατηρήσεις πόσοι χρησιμοποιούν ποδήλατο; Τελικά, πιστέψτε με, είναι πολλοί! Δεν τους είχα παρατηρήσει, έως σήμερα. Βλέπετε, όταν οδηγείς ποδήλατο στην πόλη, πρέπει να κάνεις μία διαφορετική διαδρομή, από αυτή που κάνεις με το αυτοκίνητο. Αποφεύγεις τους κεντρικούς δρόμους όσο μπορείς, για παράδειγμα. Έτσι, σήμερα, ακολούθησα κι εγώ την διαδρομή που κάνουν οι ποδηλάτες της περιοχής μου! 


Ήταν εν μέρη αστείο, γιατί όταν έβλεπα έναν ποδηλάτη να πηγαίνει από την αντίθετη κατεύθυνση από εμένα, στο σημείο συνάντησης ήταν σαν ένας "άγραφος νόμος για χαιρετισμό", μεταξύ των ποδηλατιστών! Για να μην πω, για τα βλέματα των οδηγών και των πεζών! 

Θέλετε η κρίση, θέλετε το ξύπνημα της συνείδησής μας, καταφεύγουμε σε τρόπους πιό οικονομικούς μετακίνησης, αλλά και πιό φιλικούς προς το περιβάλλον. Τουλάχιστον όπως το σκέφτομαι εγώ. Γνώριζα, από τα φοιτιτικά μου χρόνια, καθηγητές που κυκλοφορούσαν στην Αθήνα με ποδήλατο και μου φαινόταν "κάπως". Πού να φανταστώ, ότι δέκα χρόνια μετά, θα είχα πάρει κι εγώ το ποδήλατο και θα κυκλοφορούσα στην πόλη!


Βέβαια, υπάρχουν και πολλά, πάρα πολλά μειονεκτήματα, κι αυτό φταίει η κατασκευή της ίδιας της πόλης μας. Βλέπετε, δεν υπάρχουν ποδηλατόδρομοι! Πρόσφατα, ανακαίνισαν και ανακαινίζουν το λιμάνι του Πειραιά. Από εκεί περνάω σχεδόν καθημερινά. Από την μέσα μεριά του λιμανιού, κάνανε μία διαδρομή που ακολουθεί όλο το λιμάνι, μόνο για πεζούς. Για ποδηλάτες όμως δεν υπάρχει διαδρομή! Ακόμη και τώρα που κάνανε την ανακαίνιση του λιμανιού, δεν σκέφτηκε κανείς να βάλει μία λωρίδα για ποδηλάτες! Προβλήματα παντού, σε όλο το μήκος του δρόμου. Δεν υπάρχουν μέτρα για την κυκλοφορία των ποδηλάτων.


Και για να κλείσω... το ποδήλατο προσφέρει και μία πολύ καλή άσκηση, τόσο στα πόδια όσο και σε όλο το σώμα! Νοιώθω τα πόδια μου σφιγμένα! Αύριο λέτε να με πονάνε;

3 σχόλια:

Maria είπε...

Ναι, θα σε πονάνε
αλλά μπράβο σου!

Μακάρι να το κάνουν όλοι (κι όχι για μια φορά)

Υ.Γ. άντε να δούμε πότε θα το κάνω κι εγώ!

pepi είπε...

ΕΥΓΕ

Καλλη είπε...

Προς έκπληξή μου, τα πόδια μου δεν με πονάγανε, αλλά οι ώμοι! Κορίτσια μην δυστάζετε! Μην το σκέφτεστε! Είναι πραγματικά πολύ όμορφο!

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India