Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

Μία βόλτα προς Γκάζι - Καινούριες φίλες - Κέντρο Αθήνας

Εχθές ήταν μία πολύ όμορφη ημέρα. Ήλιος, που είχαμε τόσο ανάγκη να δούμε, μας έκανε την τιμή και βγήκε ολόλαμπρος! Αποφασίσαμε να πάμε για βόλτα λοιπόν, να συναντήσουμε καινούριες φίλες. 

Όπως είπα ήταν πολύ ωραίος καιρός, αλλά μέχρι εκεί. Κάνω μεγάλη προσπάθεια γράφοντας, να μείνω στα θετική της χθεσινής ημέρας. Αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να παραβλέψω μερικά γεγονότα, τα οποία με ενόχλησαν στο έπακρο! Ποιά θέλετε να σας πω πρώτα λοιπόν... τα θετικά ...ή τα αρνητικά;

Ας ξεκινήσουμε τα αρνητικά, για να καταλήξουμε στα θετικά. Να μας μείνει η ωραία εικόνα!

Για να πάρουμε την Πειραιώς πήραμε το λεοφωρείο 049. Το οποίο, λόγω Κυριακής που έχουμε μειωμένες διαδρομές, λόγω ότι έχουν κάνει πολλές περικοπές υπαλλήλων, περιμέναμε στην στάση 3 ολόκληρα τέταρτα.

Φθάνοντας στο σημείο άφιξής μας, είπαμε να κάνουμε μία βόλτα προς τα πάνω να δούμε την Αθήνα. Από την Αθήνα λοιπόν, είδαμε εγκαταλελημένα βρώμικα κτίρια, άστεγους να ζητάνε το ο,τιδήποτε, "πιάτσες" από όλες τις φυλές των μεταναστών που έχουν έρθει στην Ελλάδα με όλο το παραεμπόριο & ό,τι γίνεται "κάτω από το τραπέζι", μία Αθήνα που σε καμία περίπτωση δεν θυμίζει Αθήνα Ελληνική. Ομολογώ πώς κάποια στιγμή μας έποιασε κάτι, ένας πόνος, αλλά και φόβος μαζί που σχετικά με τροχάδην αρχίσαμε να επιστρέφουμε στον προορισμό μας, πίσω στο Γκάζι. 

Με είχε ξαναπασχολήσει το ίδιο θέμα παλαιότερα, με το κέντρο της Αθήνας, και τελικά... δεν έχει αλλάξει τίποτα τα τελευταία 3 χρόνια, από την τελευταία ομολογώ φορά που πήγα στο κέντρο της Αθήνας, μέχρι σήμερα. Επίσης ομολογώ πώς δεν θέλω να ξαναπάω πιά στο κέντρο της Αθήνας. Μου θυμίζει έντονα γκέτο, συμμορίες, κλπ κλπ κλπ

Ας πάμε στα θετικά της χθεσινή ημέρας.

Στο Γκάζι γνώρισα μία καινούρια φίλη, η οποία είναι και καλλιτέχνης, φτιάχνει λαμπαδίτσες, ποδίτσες με πολύ γούστο, μεράκι, πολύχρωμα, αισιόδοξα! Κάτσαμε για λίγο αλλά έπρεπε να φύγουμε για να πάμε δουλειά, να αναπληρώσουμε μερικές ώρες... ναι ναι... αν δεν μας άρεσε τόσο πολύ η δουλειά μας ομολογώ πώς θα μου φαινόταν αγγαρεία.

Στην στάση, να περιμένουμε άλλη μισή ώρα πάλι το 049. Για τους γνωστούς λόγους... Ποιάσαμε την κουβέντα με μία κοπελίτσα στην στάση, και ήταν από τις σπάνιες φορές που συζητάς με κάποιον, όχι περί ανέμων-και-υδάτων. Ένοιωσα σα να είχαμε ξανα-γνωριστεί... ντε-ζα-βου (;;). Πάντως μεγάλη σύμπτωση ήταν το ότι κι εκείνη περίμενε το ίδιο λεοφωρείο και κατέβηκε στην ίδια στάση με εμένα στον Πειραιά. 

Με κάποιους ανθρώπους για κάποιο λόγο συναντιέσαι, για κάποιο λόγο έρχονται στον δρόμο σου... Τον λόγο δεν μπορείς να τον ξέρεις στην αρχή, αλλά ευελπιστώ να το μάθω!!

Καλή εβδομάδα να έχουμε!!

1 σχόλια:

Eva Z. είπε...

Κράτα τα θετικά από την βόλτα σου...και δυστυχώς δεν μπορώ να σου πω να μην βλέπεις τα αρνητικά...ειδικά τα συγκεκριμένα...γιατί δεν καταπίνονται..δεν μπορούμε πια να περπατήσουμε.. το ίδιο έπαθα κι εγώ μέρα μεσημέρι στο σημείο μεταξύ Πλ. Αμερικής και Κολιάτσου...

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India