Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

Με αφορμή...

...του καιρού τα δύσκολα, που όλοι έχουμε αντιμετωπίσει ή αντιμετωπίζουμε μέσα στην οικογένειά μας, όπου το κυριότερο και των ημερών είναι τα οικονομικά, θα ήθελα να αναλογιστούμε εάν όντως είναι αυτό το πρόβλημα. Αυτό που μας έχει κάνει να είμαστε πιό ευέξαπτοι, που χάνουμε την υπομονή μας, που δεν κοιμόμαστε, που ερχόμαστε σε ρήξη με τον σύντροφό μας. Και πόσα άλλα που δεν μου έρχονται τώρα.


Μα ειλικρινά, σκέφτεστε ότι το οικονομικό είναι αυτό που μας κάνει να μην τα πηγαίνουμε καλά με τον σύντροφό μας; Σε οποιαδήποτε δυσκολία δηλαδή καταθέτουμε τα όπλα και ξεσπάμε σε όποιον έχουμε εκείνη την στιγμή μπροστά μας ή που αισθανόμαστε συναισθηματικά δεμένοι; Όχι βέβαια!

Επειδή πολλά ζευγάρια, είτε το θέλουμε είτε όχι να το παραδεχτούμε, αντιμετωπίζουν τέτοιες καταστάσεις πολύ σοβαρές, και στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν και παιδάκια στην μέση που δεν φταίνε σε τίποτα να ακούνε και να ανέχονται άσχημες καταστάσεις στο σπίτι, ας πατήσουμε μία παύση, όπως πατάμε όταν παίζει μία κασσέτα στο βίντεο, και ας σκεφτούμε τί έχει προηγηθεί. Αντί να πηγαίνουμε την κασσέτα προς τα μπροστά, ας την πάμε λίγο πίσω, ή αρκετά πιό πίσω να δούμε από πού έχει ξεκινήσει το κακό.

Είμαι σίγουρη ότι όλα από κάπου έχουν ξεκινήσει. Δεν βγαίνουν ξαφνικά, αλλά προϋπάρχουν. Δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι και το αφήνουμε να διαιωνίζεται στον αιώνα των άπαντα! Ώσπου κάποια στιγμή γίενται το μπαμ, και είναι λογικό! Μία αφορμή θέλει, τίποτα παραπάνω. Στην προκειμένη περίπτωση η ανεργία, το οικονομικό κλπ. Για να πάμε λοιπόν λίγο πιό πίσω, να δούμε στην κασσέτα του μυαλού μας τί έχει γίνει;

Συγγνώμη για την σημερινή ανάρτηση, αλλά πραγματικά πιστεύω ότι έχουμε χάσει το νόημα της ζωής μας. Δεν φταίμε. Όλοι έχουν δίκιο και όλοι έχουν άδικο. Το θέμα όμως είναι πώς ένα ζευγάρι που έχει μοιραστεί την ζωή του με τον σύντροφό του μπορούν να ξεπεράσουν οποιαδήποτε δυσκολία; Κατά πόσο από εξ' αρχής η σχέση έχει χτιστεί σε γερά θεμέλια, ούτως ώστε με τον πρώτο σεισμό να μην γκρεμιστεί;

Εδώ θα πω ένα κλισέ ίσως. Πώς οι γιαγιάδες και παππούδες στην κατοχή άντεξαν μαζί μετά από τόσες και τόσες δυσκολίες και φτώχια; Και εμείς που έχουμε σήμερα όλα τα καλά και δεν μπορούμε να προσαρμοστούμε στα λίγα γιατί έχουμε μάθει στα πολλά, σε κάθε αφορμή ξεστρατίζουμε και γκρεμίζουμε ό,τι πιό ειδανικό ίσως είχαμε χτίστει.

2 σχόλια:

Ρεβεκκα είπε...

συγκρινεις αλλες εποχες και αλλες νοοτροπιες.τοτε δεν χωριζαν για ψυλου πηδημα οπως σημερα.ομως το οικονομικο ειναι μεγαλο αγκαθι απο μονο του.δεν λενε οτι η φτωχια φερνει γκρινια.φιλια πολλα κ καλο ΣΚ.

Καλλη είπε...

Όχι προσπαθώ να μην συγκρίνω άλλες εποχές, και έχεις δίκιο στα υπόλοιπα που λες. Το πρόβλημα είναι πιό σύνθετο. Πλέον υπάρχουν πολύ πειρασμοί γύρω μας. Φιλιά και Καλό Σαββατοκύριακο και σε εσέναααααααα :-)

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India