Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Υποχονδρισμός... Εμμονές...

...και μην μου πείτε ότι δεν έχετε, έστω και σε λίγο ποσοστό μία εμμονή! Δεν θα σας πιστέψω! 

Μπορεί να είναι λίγο κακία αυτό που θα γράψω αλλά αγαπητοί αναγνώστες μου, έχουμε έναν ένοικο στην πολυκατοικία μας που από όσο τον θυμάμαι είχε τρομέρες φοβίες, εμμονές και υποχονδρισμό! Σε σημείο που πραγματικά δημιουργεί πρόβλημα και στους γύρω του! 


Να φανταστείτε παλαιότερα, γιατί τώρα τα τελευταία χρόνια το έχει κόψει ή έστω περιορίσει, πριν μπει στο σπίτι του έβγαζε τα παπούτσια του και τα πέρναγε με οινόπνευμα. Τα άφηνε έξω από την εξώπορτα με αποτέλεσμα να μυρίζει όλο το κλιμακοστάσιο! Έχει φοβία με τα μικρόβια και για αυτό το λόγο δεν ανοίγει να αεριστεί το σπίτι. Θα μου πείτε, πού το ξέρω αυτό. Είχε αφήσει να εξαπλωθεί μούχλα στο μπάνιο και συγκεκριμένα στην μπανιέρα, πράγμα που ανακαλύψαμε όταν πλέον είχαν μπει τα νερά μέσα στην ντουλάπα μας (μιας και η μπανιέρα του είναι πάνω από την ντουλάπα μας) και όλα είχαν γίνει μούσκεμα! Ο υδραυλικός που πήγε να φτιάξει την ζημιά καθώς και ο υιός του ανθρώπου που αναφέρομαι, είδαν με λύπη τους ότι όλο το σπίτι λίγο έως πολύ είχε μία αίσθηση αρκετής κλεισούρας και σε κάποια σημεία μέχρι και μούχλας! Θέλω να πιστεύω ότι από τότε έχει αρχίσει να καθιερώνει τον αερισμό του διαμερίσματός του.

Είπα ότι θα γίνω λίγο κακιά, αν και καταλαβαίνω ότι τέτοια άτομα ίσως να χρειάζονται μία παραπάνω βοήθεια. Ψυχολογική; Φιλική; Ειλικρινά δεν ξέρω. Με κάτι τέτοια, που είναι ακραία βέβαια αυτά, αναρωτιέμαι εάν εγώ προσωπικά έχω "θέμα" με εμμονές. . . Και ανακάλυψα το εξής... αστείο μπροστά σε τέτοια παραδείγματα όπως το παραπάνω... θέλω πάντα οι πετσέτες στο μπάνιο να είναι όλες ασορτί και ίσια κρεμασμένες. Ναι ναι, το συνηδειτοποίησα εγγέρως χωρίς να έχει γίνει πρόβλημα με τους γύρω μου. Τί έκανα; Άρχισα να μην δείνω και πολύ πολύ σημασία πλέον... τις άφηνα επίτηδες όπως όπως και φυσικά... ανόμοιες μεταξύ τους. Ε κάποια στιγμή δεν έδεινα καμία μα καμία σημασία πλέον. Μικρότερη, στην προεφηβεία και στην εφηβεία, αλλά και στα πιό μικρά μου χρόνια, δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να μου πειράζουν τα πράγματα που ήταν στο δωμάτιό μου. Έτσι και καταλάβαινα ότι ένα μπιμπελό είχε μετακινηθεί έστω και μερικά χιλιοστά έκανα φασαρία. (ρωτήστε την μαμά μου για του λόγου το αληθές!)... Κάπως με τα χρόνια το ξεπέρασα... 

Γιατί όμως έχουμε όλα αυτά τα κολλήματα πολλές φορές; Και ίσως σε διαφορετικές περιόδους της ζωής μας; Εσάς ποιά είναι η "κρυφή εμμονή" σας;;;

2 σχόλια:

Μαιρη είπε...

καλημέρα και απο μένα,ειμαι η Μαίρη απ'το 'η πιο γλυκιά ιστορία της ζωής μου'. Ενδεικτικά να αναφέρω πως η δική μου επιλόχειος κατάθλιψη κράτησε 1,5 χρόνο μετά τη γέννα αλλά ΕΥΤΥΧΩΣ πέρασε! Σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα έχω να πω πως όλοι οι άνθρωποι έχουν εμμονές και μέχρι κάποιο βαθμό είναι φυσιολογικό. φιλια

Καλλη είπε...

Καλώς ήρθες Μαίρη! Να χαίρεσαι και εσύ το παιδάκι σου! Σε επισκέφθηκα και πλέον σε παρακολουθώ. Μπορείς να μου στήλεις την ιστορία σου όποτε θέλεις για να την αναρτήσουμε. Βοηθιούντε πολλές μανούλες ξέροντας ότι δεν είναι μόνες και πέρνουν κουράγιο και δύναμη! Εδώ είμαστε και θα τα λέμε... πολλά φιλιά

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India