Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

Εν όψη 28ης...

Οι αρχικοί σκοποί της εορτής της 28ης έχουν αντικατασταθεί πλέον από άλλους. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ίσως να αγανακτούσαν με το τί γίνεται πλέον στην χώρα τους. Και λέω 'τους', γιατί 'μας' δεν είναι πλέον.

Όλο και ψάχνω για να βρω κάτι θετικό, κάτι που να λες ότι μέσα από όλη αυτή την κατάσταση γίνεται κάτι θετικό. Κάτι υπέρ του λαού. Και μένω στα κοινότυπα... ότι είχαμε μάθει να ζούμε με "δανεικά λεφτά" (δάνεια) και πλέον πρέπει να μάθουμε να είμαστε πιό ολιγαρκής, ότι πάντα μέσα σε καιρούς ύφεσης οι τέχνες ανθούν (αληθεύει;; δεν ξέρω...), ότι ξυπνάει μέσα μας η αλληλεγγύη και η αλληλοβοήθεια. Μα είμαστε σοβαροί;

Παρηγοριά στον άρρωστο είναι αυτά τα λόγια για εμένα. Γιατί πάλι ο λαός, εγώ, εσύ, ο δίπλα, θα δώσει το παράδειγμα και θα βγει μπροστά. Κανείς από τα κεφάλια που είναι στην κορυφή δεν το κάνουν και ούτε πρόκειται. Ο απλός κόσμος είναι αυτός που ουσιαστικά έχει την δύναμη να φτιάξει μία χώρα, ένα κράτος. Εάν εμείς οι πολλοί δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για μερικούς που μας καταστρέφουν τότε η λέξη "Έλληνας" θα  θεωρείτε για άλλη μια φορά κατώτερη των κατωτέρων, όπως τότε, πριν μερικές δεκάδες χρόνια, που η πρόγονοί μας πάλι ξενιτεύονταν για να βρουν ένα καλύτερο αύριο.

Ανά σειρά ετών, λέγανε να καταργήσουν τις παρελάσεις. Είναι θλιβερό να πρέπει να έχουμε μία-δύο ημέρες, στις 365 ημέρες του χρόνου για να θυμόμαστε το παρελθόν μας, να το ξανα-μαθαίνουμε, να το διδάσκουμε στα νέα παιδιά, να τιμούμε τους προγόνους μας και ουσιαστικά να αντιλαμβανόμαστε ότι πλέον δεν ήμαστε το ίδιο ένδοξοι όσο εκείνοι. Η ιστορία θα το δείξει βέβαια.

Από την άλλη, πάλι καλά που υπάρχουν αυτές οι μία-δυό ημέρες στις 365 του χρόνου για να "υπάρχει" αυτή η "ευκαιρία" να ξανα-θυμόμαστε το παρελθόν μας, να το ξανα-μαθαίνουμε, να το διδάσκουμε στα νέα παιδιά, να τιμούμε τους προγόνους μας και ουσιαστικά να αντιλαμβανόμαστε ότι πρέπει να κάνουμε περισσότερες προσπάθειες και πράξεις για να δοξαστούμε κι εμείς κάποια στιγμή στο μέλλον, στην ιστορία.

Κακά τα ψέματα, εάν δεν υπήρχαν αυτές οι μια-δυο μέρες στις 365 του χρόνου, κανείς μα κανείς πλέον δεν θα θυμόταν το παρελθόν του σε αυτήν την ταλαίπωρη χώρα. Ας είναι λοιπόν αυτές οι ημέρες σταθμός για περισσότερη προσπάθεια, περισσότερες πράξεις. Θέλω να ξανα-νοιώσω Ελληνίδα όπως είναι η σημασία της λέξης! Κι όχι απλά μία περιγραφή της καταγωγής μου.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India