Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Booklovers!

Miας και είμαστε πολλές που μας αρέσουν τα βιβλία, θα προσπαθήσω να κάνω τις αναρτήσεις μου πιό πυκνές περί βιβλίων!

Για αυτήν την ανάρτηση ήθελα να ξεφύγω λίγο από τα μοντέρνα, τελευταία μυθιστορήματα που έχουν βγει, και να αναπολύσω τα αγαπημένα μου βιβλία όταν ήμουν μικρή και διάβαζα. Τα έχω φυλαγμένα στην βιβλιοθήκη μου σαν μικρά διαμαντάκια! Να διαβαστούν ξανά από την κόρη μου ή και τον γιό μου, μιας και είναι περισσότερο κοριτσίστικα τα περισσότερα.

Το πολύ πολύ αγαπημένο μου βιβλίο που δεν ξέρω κι εγώ πόσες φορές το έχω διαβάσει είναι "Ο Μυστικός Κήπος" ...



"Η Μαίρη Λένοξ μένει ορφανή κι έρχεται να ζήσει στην έπαυλη του θείου της, όπου βασιλεύει η θλίψη και το μυστήριο. Το βράδυ ακούγονται περίεργες κραυγές και κάπου υπάρχει ένας μυστικός, απαγορευμένος κήπος. Η Μαίρη τον ανακαλύπτει κι από τότε..."









Μία άλλη αγαπημένη μου ηρωϊδα ήταν η Μικρή Πολυάννα ...



"Η Πολυάννα και το παιχνίδια της Χαράς"



"Η Πολυάννα Μεγαλώνει"








 "Η Πολυάννα Παντρεμένη"
Και είναι ευτυχισμένη γιατί αγαπάει και την αγαπούν. Όμως, οι δυσκολίες της καθημερινής ζωής είναι πολλές. Η Πολυάννα δεν ξεχνά ποτέ το “παιχνίδι της χαράς”. Συνεχίζει να το παίζει, αλλά και να το μαθαίνει σε όλους γύρω της.

Το χαμόγελό της δίνει θάρρος στους απογοητευμένους και ο τρόπος που φέρεται περνά το μήνυμα στους δύστροπους και τους απαισιόδοξους, ότι πάντα υπάρχει μια λύση σε κάθε πρόβλημα. Όσο για τους αδιάκριτους και τους φορτικούς, σ’ αυτούς μπροστά, της έρχεται να ξεσπάσει στα γέλια.



 "Η Πολυάννα Μαμά"
H κοσμοαγάπητη Πολυάννα που την είδαμε να παίζει, μικρή, “Tο παιχνίδι της χαράς”, και που την παρακολουθήσαμε να μεγαλώνει και να παντρεύεται, έχει τώρα τη χαρά να είναι μαμά τριών παιδιών.

Bέβαια η ζωή της δεν είναι πάντα εύκολη και συχνά δοκιμάζεται η αισιοδοξία της. Mικροδιαφορές που πρέπει να κανονιστούν, ζητήματα που πρέπει να διορθωθούν, αρρώστιες, που πρέπει να τις προλάβει, ή να τις παρακολουθήσει άγρυπνη. H Πολυάννα όμως ξεπερνάει όλες τις δυσκολίες, και κατορθώνει να παραμείνει ευτυχισμένη μαμά κι ευτυχισμένη σύζυγος. Πώς; Aυτό θα σας αποκαλύψει τούτο το βιβλίο.
 

 
 "Η Πολυάννα και το Μυστικό της Ευτυχίας"
Το μυστικό της δικής της ευτυχίας, το είχε βρει η Πολυάννα όταν ήταν κοριτσάκι ακόμα, με το «παιχνίδι της χαράς». Aργότερα ανακάλυψε πως, πέρα απ’ αυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο για ν’ αντιμετωπίζει τη ζωή και τα προβλήματά της, βρίσκεται η αγάπη. Η αγάπη των άλλων, που βγάζει το άτομο από τον εγωισμό του, ευρύνει τον ορίζοντά του και πλουτίζει τη ζωή του.





 "Η Πολυάννα στο Χόλιγουντ"
Η Πολυάννα, η αγαπημένη ηρωίδα μυριάδων παιδιών σ’ όλο τον κόσμο, έρχεται σ’ επαφή με τον ιδιόρρυθμο κόσμο των ηθοποιών του κινηματογράφου και γίνεται φίλη με πολλούς απ’ αυτούς, και ιδίως με τον μεγαλύτερο ηθοποιό του κόσμου, μ’ αυτόν που η παράξενη κωμική σιλουέτα του, με το στενό σακάκι, τα πλατιά παντελόνια, τα τεράστια παπούτσια, το σκληρό καπέλο πάνω στα σγουρά μαλλιά και το λεπτό μπαστούνι στο χέρι, έμεινε και θα μείνει αξέχαστη σ’ όσους θαύμασαν τις ταινίες του. Η Πολυάννα, μέσα σ’ αυτό τον παράξενο κόσμο της κινηματογραφούπολης, φέρνει την αισιοδοξία της και την απέραντη καλοσύνη της και σκορπίζει, όπως πάντα, την ευτυχία γύρω της...




















































































 Εσάς ποιά ήταν τα αγαπημένα σας βιβλία όταν είσασταν μικρές;;



πηγές εικόνων & περιλήψεων : Παπασωτηρίου & Εκδόσεις Άγκυρα

3 σχόλια:

Φλώρα είπε...

Πω, πω! Τι μου θύμισες τώρα! Η Πολυάννα ήταν κι εμένα ΤΟ αγαπημένο μου βιβλίο! Απ'ό,τι βλέπω είσαι νεούδι κι έχεις τις νεότερες εκδόσεις! Μου άρεσαν επίσης «οι Μικρές Κυρίες» και «η Μάντυ» Αναρωτιέμαι όμως μήπως αυτά τα βιβλία δεν αγγίξουν τα σημερινά παιδιά, δεν είμαι σίγουρη! Έχω και μόνο ένα γιό οπότε δεν έχω ελπίδες...

Kalli είπε...

Φλώρα μου, είμαι των παλιών εκδόσεων αλλά δεν βρήκα εικόνα στο διαδίκτυο καλή για να την βάλω και να φαίνεται καλά. Γι΄αυτό αναγκαστικά περιορίστικα σε αυτές τις καινούριες εκδόσεις. Οι παλιές δεν ξέρω, μου φαίνονται πιό ωραίες! Αχ ναι και "Οι μικρές κυρίες" ήταν πολύ ωραίο βιβλίο!! Κλάαααααμα!!! Πολύ κλάμα βρε παιδί μου σε αυτό!!

Σε αυτό που λες, ότι μπορεί να σημερινά παιδιά να μην τα αγγίζουν αυτά τα βιβλία, προβληματίζομαι κι εγώ, μιας και οι καιροί έχουν ήδη αλλάξει και εξακολουθούν να αλλάζουν. Πιστεύω όμως ότι με τα παλιά βιβλία μαθαίνουμε περισσότερα, κατανοούμε ίσως περισσότερο το τώρα για να προχωρήσουμε. Άλλωστε πολλά βιβλία παλαιώτερων ετών υπάρχουν πιστεύω σε κάθε βιβλιοθήκη, πχ "Οι Άθλιοι".

Μπορεί να είμαι αισιόδοξη ... αλλά μάλλον το μέλλον θα δείξει! Πάντως δεν μου κάνει καρδιά ούτε να τα πετάξω (που σε καμία περίπτωση δεν το κάνω σε βιβλίο αυτό) αλλά ούτε να τα χαρίσω.

Mamma el είπε...

Από τη σειρά της Πολυάννας έχω διαβάσει μόνο το "Η Πολυάννα μεγαλώνει" Ωραίο βιβλίο αλλά αυτό που μου έχει μείνει είναι "Το τσιμεντένιο δάσος" της Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου!!!
Πολύ καλός και διαχρονικός είναι ο Μενέλαος Λουντέμης "Ένα παιδί μετράει τα άστρα"

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India