Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

Τρεχάτε ποδαράκια μου!

Εχθές ήταν μία ημέρα φαινομενικά χαλαρή. Αλλά ... αυτό το "αλλά"...

Ήρθαν κάποιες δουλειές από το πουθενά, αλλά δεν είναι αυτό που μας κούρασε. Το αντίθετο θα έλεγα. Όπως ξέρετε είμαι γραφίστας. Ήταν να φτιάξω λοιπόν κάποιες μακέτες. Αρχίζω λοιπόν για να εκτυπώσω τις μακέτες για να δείξω δείγματα. Εκεί που ξεκινά η εκτύπωση, αρχίζει ο εκτυπωτής και κάνει κάτι περίεργους θορύβους... αποφασίζω να μην δώσω σημασία και να κάνω υπομονή για να ολοκληρωθεί η εκτύπωση. Βγαίνει το φύλλο και είχε στην μέση κατά μήκος μια ωραιότατη ακανόνιστη γραμμή! Ένα αίσχος δηλαδή. Ξαναδοκιμάζω μήπως και ήταν τυχαίο, αφού έκανα και καθαρισμό και ευθυγράμμιση κεφαλών. Πάλι τα ίδια! Μου ήρθε να το πετάξω από το παράθυρο!

Φωνάζω να έρθει κάποιος για να μου κρατήσει τα παιδιά για να βγω στην τοπική αγορά προς αναζήτηση εκτυπωτή! Ε γύρισα όλη την περιοχή! Στον πρώτο είχε πρόβλημα ο εκτυπωτής. Στον δεύτερο θα έπρεπε να περιμένω τουλάχιστον 1 ώρα! Στον τρίτο δεν έμπαινε στην διαδικασία να εκτυπώση μόνο ένα φύλλο (μην χαιρετήσω)!! Στον τέταρτο (και τελευταίο) μου έκανε τον έξυπνο ότι στο χαρτί που ήθελα να εκτυπώσω δεν θα έβγαιναν σωστά τα χρώματα, δεν θα ήταν σωστή εκτύπωση κλπ κλπ. Αφού του εξήγησα καμιά δεκαριά φορές ότι είμαι της δουλειάς, έχω ξανατυπώσει σε τέτοιο χαρτί και αυτό ήθελα και κανένα άλλο, μου έκανε την χάρη να μου πατήσει το print της εκτύπωσης! Χωρίς να του πω κάτι, μου τυπώνει από μόνος του και από την πίσω μεριά του χαρτιού και μάλιστα επειδή ήταν 2 μακέτες διαφορετικές θεώρησε σωστό να τις τυπώσει στο ίδιο χαρτί! Δεν είπα τίποτα. Για τιμή που ρώτησα λόγω μεγαλύτερης παραγγελίας κατηγορηματικά και κάθετα δεν γινόταν καλύτερη τιμή!

Έφυγαν άρον άρον! Εκνευρισμένη! Νευριασμένη! Πού πήγε ο επαγγελματισμός σε αυτήν την δουλειά; Και δεν μιλώ τόσο για την γραφιστική, αλλά για την εξυπηρέτηση πελατών! Όταν δούλευα σε κέντρο ψηφιακών εκτυπώσεων πάντα ακούγαμε τον πελάτη, πάντα κάναμε καλύτερη τιμή για περισσότερη ποσότητα. Τς τς τς!!!

Μια φορά κατάφερα να πάρω τις εκτυπώσεις στο τσακ και να τις δώσω. Με το χρόνο που έχασα όμως ήθρε η ώρα για να πάω σε σεμινάριο αισθητικής. Κι άλλο τρέξημο από εκεί για να προλάβω. Με αυτά και με αυτά στο σπίτι μαζεύτηκα στις 8.30μ.μ. κουρασμένη, εξαντλημένη, πεινασμένη (δεν είχα φάει τίποτα όλη ημέρα). Ήθελα απλά να βουλιάξω στο κρεβάτι μου και να κοιμηθώ! Φυσικά αφού κοιμηθούν και τα ζουζούνια!

Σήμερα, το σώμα μου ακόμη το νοιώθω πιασμένο. Τα πόδια, τα χέρια, το κεφάλι μου. Τουλάχιστον ευχαριστήθηκα ύπνο, δε μπορώ να πω, να μην παραπονιέμαι! Και χαλάλι το τρέξημο για τις εκτυπώσεις γιατί είδα τί υπάρχει στην αγορά δίπλα μου. Και χαλάλι και το τρέξημο για να προλάβω το σεμινάριο γιατί ήταν φοβερό! Αλλά αυτό θα σας το πω σε άλλο μπλοκ, σε άλλη ανάρτηση! Ένα θα πω ... σοκολατοθεραπεία! ! !

4 σχόλια:

Mamma el είπε...

Μετά από μια τέτοια μέρα μια σοκολατοθεραπεία σίγουρα σου χρειάζεται.
Και μετά θα σε φάμε ολόκληρη χαχαχαχα.......

Kalli είπε...

έβλεπα την γυναίκα που είχαν βάλει στο κρεβάτι να την περιποιούνται και ήθελα να την σηκώσω και να κάτσω εγώ! χαχαχαχα

misirlou misirlou είπε...

μετα απο τετοια μερα που περασες!!!!!!!...απορω πως δε το εκανες..χαχαχα
Γι αυτο σε εχασα χθες...

Kalli είπε...

Άσε! Πρέπει να φτιάξω ή να πάρω άλλον εκτυπωτή, γιατί πρέπει να κάνω κι άλλες εκτυπώσεις και δεν με βλέπω να την βγάζω καθαρή με τον τύπο στο γωνιακό μαγαζάκι!

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India